سنجش ميزان رضايتمندي ساكنان بافت قديم شهر اهواز بر مبنای شاخص هاي كيفيت زندگي ( نمونه موردی:محله عامری)
سنجش ميزان رضايتمندي ساكنان بافت قديم شهر اهواز بر مبنای شاخص هاي كيفيت زندگي ( نمونه موردی:محله عامری)
سید علی شریفیان1 مژگان حبیبی2 سمیه شیرین جانی3
1) مدرس و دانش آموخته کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری،دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب،ایرن -
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز،ایران -
3) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز،ایران -
کد IOI مقاله
:
XYBG-AZBAC
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی نخبگان عمران، معماری و شهرسازی(cau2016.com)
چکیده :
بافت قدیم شهر به عنوان یکی از عوامل زیست محیطی می باشد که نیازهای انسانی اعم از کیفیت زندگی و میزان رضایتمندی آن ها را تأمین می کند و دارای مفهومی چند وجهی و پیچیده ای است که از سوی تمامی افرادی که در این زمینه تحقیق نموده اند و دیگر متفکران علوم مختلف مورد پژوهش قرار گرفته است. هدف این تحقیق، شناسایی میزان رضایتمندی ساکنان بافت قدیم شهر اهواز که از شاخص های کیفیت زندگی می باشد در محله عامری مورد بررسی قرار گرفته است. مقاله حاضر بر اساس روش پیمایشی انجام شده است و حاصل بررسی سی و دو کتاب و مقاله معتبر در خصوص میزان رضایتمندی ساکنین می باشد و همچنین میزان رضایتمندی افراد در این محله مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته شده است. نتایج بدست آمده نشان داده شده است که در این بافت قدیمی بدلیل پایین بودن کیفیت ابنیه و همچنین رفع مشکلات زندگی که شامل خدماتی،اجتماعی،اقتصادی وکالبدی می باشندکه میزان رضایتمندی ساکنین این محله را تأمین می کنند. که شاخصه خدماتی بیشترین و شاخصه کالبدی کمترین میزان را داراست که همه این عوامل به حضور مدیریت شهری و مشارکت مردمی در بخش های مختلف بافت بستگی دارد.
کلمات کلیدی : میزان رضاتمندی شاخص هاي كيفيت زندگي بافت قدیم