نقش معماری همساز با اقلیم در مساکن روستایی آذربایجان غربی (بررسی نمونه موردی روستای دیزج تکیه)
نقش معماری همساز با اقلیم در مساکن روستایی آذربایجان غربی (بررسی نمونه موردی روستای دیزج تکیه)
احسان شفق نیولویی1
1) دانشجویی کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین المللی جلفا
کد IOI مقاله
:
XYBH-AZBFG
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
استقرار و بر پا نمودن سکونتگاه ها در طول تاریخ از طریق برقراري و تعامل سازنده انسان با محیط شکل گرفته و فراز و فرود شهرها و روستاها در طول تاریخ متأثر از میزان عمل نمودن به چنین تعامل وارتباطی بوده است. روستاهاي ایران از مهمترین مصداق هاي ارتباط سازنده و منطقی انسان و محیط محسوب می شوند که سکونت گزینی بخش قابل توجهی از جمعیت کشور در آن ها شاهدي بر این موفقیت بوده است.جوامع انسانی از گذشته دور با ابتکارات خود در زمینه ی ساخت مساکن منطبق با شرایط محیطی سعی در فراهم نمودن آسایش و راحتی می کرده اند. سکونتگاه های روستایی همساز با اقلیم به منظور اهمیت نقش اصول معماری در آسایش اقلیمی می باشد برای رسیدن به این منظور از سکونتگاههای روستایی که اثر تجربیات گذشته در آنها دیده می شود استفاده گردیده است.تحقیق حاضر با هدف شناخت و تحلیل عنصرهاي محلی در معماري مسکن روستایی، با استفاده از مطالعات و سوابق موجود، بر تشابهات و تباینهاي تاریخی و موجود مسکن روستایی در استان آذربایجان غربی تأکید دارد. روش تحقیق توصیفی – تحلیلی است و داده ها از طریق مستندات کتابخا نه ای و آمارهاي رسمی و برداشتهای میدانی تهیه شده است.یافته هاي تحقیق نشان میدهد که طراحی کالبدی و مصالح و روش های اجرایی به کار رفته در روستای دیزج تکیه از روستاهای شهر ارومیه ، علاوه بر استفاده از انرژی های طبیعی برای تامین آسایش حرارتی ، با شرایط نامطلوب اقلیمی نیز مقابله نموده است.
کلمات کلیدی : معماری مسکن روستایی معماری همساز با اقلیم