بررسی نقش پیمون و سیستم مدولار و جایگاه آن در معماری معاصر

بررسی نقش پیمون و سیستم مدولار و جایگاه آن در معماری معاصر

علی قاسمی مرغشی1 محمدمهدی کیخای مقدم2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد،
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد،

کد IOI مقاله : XYBH-AZBHH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
    پیمون اندازه و معیاری برای سنجش کمی و کیفی در معماری سنتی است. امروزه در معماری، اندازه و معیار با سیستم مدولار می‌باشد و نامی از پیمون ایرانی که با شرایط اقلیمی و فرهنگی و پشتوانه هزار ساله است، وجود ندارد. این مسئله عامل ضرورت شکل‌گیری این تحقیق است. معماران با استفاده از پیمون اجزاء و اندام‌های بنا را به یکدیگر پیوند داده و بدین شکل از ایجاد تناسبات نیکو بین اجزای بنا در خلق اثری هماهنگ و مناسب موفق بوده‌اند. تاملی در روش‌های معماری به کار رفته در گذشته، پرسش‌های بسیاری را درباره کاربرد هندسه و ریاضیات، تناسبات، چگونگی اجرای طرح و نقشه و مراحل اجرایی و بالاخره قیود و محدودیت‌های معمار را با در‌نظر گرفتن مصالح و نوع ساختمان، مطرح می‌کند. هدف این تحقیق نحوه‌ی پیوند هندسه، تناسبات و پیمون را به وسیله نمونه‌های تطبیقی هم در تمامیت آن( ارتفاع، طول و عرض) و هم در اجزاء اندام‌ها ارائه می‌‎دهد. روش تحقیق از نوع پژوهش موردی و راهبردهای ترکیبی با انتخاب نمونه‌های موردی اجرا شده بر پایه سیستم تناسبات و پیمون می‌باشد. پس از بررسی‌های انجام شده می‌توان به شباهت‌ها و تفاوت‌های موجود در بخش‌های مختلف ساختمان پی‌برد.

کلمات کلیدی : پیمون تناسبات طلایی معماری سنتی هندسه