فرسایش سطوح خارجی ساختمان بواسطه عناصر اقلیمی

فرسایش سطوح خارجی ساختمان بواسطه عناصر اقلیمی

احمد کاکلی1

1) کارشناس ارشد مهندسی معماری داشگاه آزاد زاهدان

کد IOI مقاله : XYBH-AZBKH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
    مسکن یکی از ضروریترین نیازهایِ بشر برای در امان ماندن از شرایط سخت آب و هوایی است، یکی از مهم ترین عوامل فرسایش سطوح خارجی ساختمان ها که به طور مداوم و هر روز در معرض نور خورشید هستند فرسایش ناشی از اشعه ماورای بنفش نور خورشید است. این تحقیق در سه بخش انجام شده است 1)مطالعات کتابخانه ای، 2)اندازه گیریهای میدانی 3)مطالعات آزمایشگاهی، و براي تعيين ويژگي هاي فيزيكوشيميايي موثر برفرسايش پذيري، برخي ويژگيهاي فيزيكوشيميايي كه براساس بررسي منابع ممكن بود در فرسايش پذيري در تابش آفتاب موثرباشند، اندازه گيري شدند، و کاني کلريت حاصلی از دگرساني بيوتيت است که گاهي با تشكيل اسفن همراه بوده و نيز مسکويت حاصل از تجزيه بيوتيت نيز در جوار بيوتيتها مشاهده مي شود. پلاژيوکلازهايي که به حالت منطقه بندي ديده مي شوند، در راستاي مناطق کلسيک دستخوش تجزيه شده اند. فلدسپار قليايي نيز به صورت تجزيه شده وجود دارد. همچنين کاني هايي از قبيل زوئيزيت کلينوزوئيزيت و کلريت نيز حاصل دگرساني پلاژيوکلاز کلسيم دار طي پديده ي سوسوريتي شدن مشخص اند. فرآیند های مهم فرسایش شامل یک تخریب و هوازدگی و دو متلاشی شدن حرارتی می باشد و از این تحقیق نتیجه گرفتیم که پوشش سطوح نهایی ساختمان با رعایت در نظر گرفتن شرایط اقلیمی باید دارای ويژگي هايي چون درصد افزايش طول نسبي، مقاومت کششي، مقاومت پارگي، جذب آب، مقاومت در برابر اشعه UV، فرسودگي حرارتي در هوا، انعطاف پذيري در سرما، پايداري حرارتي، نفوذ ناپذيري در برابر آب، ضخامت، وزن واحد سطح را دارا بوده و برای طول عمر بالا با عناصر اقلیمی منطقه سازگار باشند.

کلمات کلیدی : عناصر اقلیمی فرسایش هوازدگی پوشش نهایی فرسودگي حرارتي اشعه uv