ارائه الگوهای پیشنهادی خانه های مشارکتی در ایران (احیای همسایگی سنتی در ایران)
ارائه الگوهای پیشنهادی خانه های مشارکتی در ایران (احیای همسایگی سنتی در ایران)
عاطفه حامد میرجعفری1 مهسا اسکوئیان2 بهروز حامد میرجعفری3
1) دانشجوی کارشناسی معماری، دانشگاه فردوسی مشهد
2) دانشجوی کارشناسی معماری، دانشگاه فردوسی مشهد
3) دانشجوی دکتری عمران گرایش خاک و پی، دانشگاه فردوسی مشهد
کد IOI مقاله
:
XYBH-AZCGD
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
در دهه شصت میلادی با ایجاد یک فرآیند فکری در سیاست های کشور دانمارک و به دنبال جنبش ضد فرهنگی مردم که خواستار افزایش تعاملات اجتماعی بودند، موضوع خانه های مشارکتی مطرح گردید. این خانه ها در ابتدا تنها در شهرهای بزرگ کشور دانمارک ایجاد گردید، اما با گذشت زمان و اصلاحاتی که در مورد این خانه ها مطرح بود، دامنه آنها فراتر رفته و در دیگر کشورها، به خصوص ایالات متحده آمریکا نیز به عنوان خانه هایی با ایده های نو، مطرح گردیدند. در مقاله پیش رو به شکل گیری این ایده در ایران، که گامی در جهت احیای همسایگی سنتی است، پرداخته می شود. آنچه در ایران قدیم به وفور مشاهده می شد، ضمن معرفی این خانه ها، مزایا و معایب آنها ذکر گردیده و تاثیرات فرهنگی مثبت این گونه طراحی در ایران بررسی می شود. در پایان با تحلیل پرسش نامه هایی مبتنی بر فاکتور های طراحی این خانه ها، الگوی مناسب آنها در ایران ارائه می گردد. از آن جایی که در حد دانش مولفان، مقاله ای مشابه به زبان فارسی در دسترس نبود، مولفان ضمن بررسی مقالات لاتین، تلاش کردند تا گامی موثر در جهت توسعه فرهنگ این نوع طراحی بردارند.
کلمات کلیدی : خانه های مشارکتی تعاملات اجتماعی همسایگی مدرن الگوی پیشنهادی