توسعه پایدارِ مصالح بومی

توسعه پایدارِ مصالح بومی

فرود رحیمی زاده1 فرزانه رحیمی زاده2

1) دانشجوی کارشناسی معماری، موسسه آموزش عالی پیشتازان، شیراز، ایران،
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج، ایران،

کد IOI مقاله : XYBH-AZCZK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
    حفظ ارزش¬های محیط زیست مستلزم بکارگیری روش¬ها و برنامه¬های دقیق و کارآمد می¬باشد که بقا محیط زیست را منجر شود. اما صنعت ساختمان سازی که رابطه مستقیمی با استفاده از محیط زیست دارد، برای تامین مصالح خود چندیست محیط زیست را مورد تهدید قرار داده است. در این میان می¬توان گفت از راههایی که همچنان به بقا محیط زیست و تعدیل استفاده از محیط زیست اطراف شده، طرح ابنیه سنتی بوده است. ابنیه سنتی با بکارگیری مصالح پاکِ محیط زیست، موسوم به مصالح بومی درصدد اداره بهینه مصرف محیط زیست شده است. همچنین برنامه همگانی توسعه پایدار در بخش محیط زیست خود با تاکید بر تقابل با مصرف بی¬رویه محیط زیست بر حفظ ارزش¬های این مهم معروض می¬دارد که پتانسیل¬های محیط زیست باید پاسخگوی نیازهای همه نسل¬ها باشد. بنابراین تشریح مصالح بومی نقش آن در توسعه پایدار را مبرهن می¬سازد. همچنین می¬توان با بسط موضوع توسعه پایدار نیز در ارزشمندی و رابطه این دو باهم پی برد. در نتیجه سعی شده نقش مصالح بومی در پیشبرد اهداف برنامه توسعه پایدار، مستند و به روش توصیفی-تحلیلی در این پژوهش به صورت مطلوبی بیان گردد.

کلمات کلیدی : محیط زیست بقا تعدیل مصالح بومی توسعه پایدار