اصول طراحی سازه های تاشو و کار برد آن در طراحی فرودگاه ، نمونه موردی فرودگاه سقز
اصول طراحی سازه های تاشو و کار برد آن در طراحی فرودگاه ، نمونه موردی فرودگاه سقز
هیوا حداد1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد علوم تحقیقات کردستان
کد IOI مقاله
:
XYBH-AZDCD
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
افزایش جمعیت، پیشرفت تکنولوژی، محدودیت امکانات ساختمان سازی را به سمت استفاده از شیوههای نوین طراحی و حداکثر استفاده بهینه از فضا هدایت میکند. و بدین سبب معماران و طراحان سازه ترغیب به استفاده از ایدهها و فرمها و اشکالی خواهند شد که حداقل اتلاف فضایی و مصالحی را داشته باشد و در عین حال کارایی و امکانات مناسب را ارائه دهد. یکی از این ایدهها ساخت بنا با سقف متحرک و باز و بسته شونده میباشد تا شرایط مناسبی را برای بنا در فصول مختلف در شرایط متغیر ایجاد کند. این نوع از سازه امکان انعطاف براساس شرایط موجود از قبیل محدودیت فضاو عوامل جوی را دارا می باشد. این نوع از سازه ها با توجه به سرعت برپایی ان کاربرد های متنوعی دارد از جمله نمایشگاههای موقت ، درمانگاههای صحرایی و سالن های نمایش سیار . سازه های تاشو، سازه هایی هستند که بصورت بسته فشرده می شوند . این سازه های خاص، از سرهم بندی مدول های مشابه یا ترکیبی از مدول های متفاومت حاصل می شوند . طول اعضای تشکیل دهنده با توجه به شرایط هندسی سازه و یا شرایط لازم برای قابلیت تاشوندگی مجموعه ،تعیین می شود. سازه های فضایی تاشو بسیار متنوع اند و رفتار آنها تحت بارگذاری های مختلف، متفاومت است و هر مورد بنا به شرایط هندسی ، مکانیزم و رفتار خود ، نیاز به تحلیل خاص دارند .در این مقاله سعی می شود با اصول طراحی سازه های تا شو اشنا شده و به معرفی نمونه طراحی شده جهت پوشش اشیانه فرودگاه سقز می پردازد.
کلمات کلیدی : سازه های تاشو اصول طراحی فروذگاه