تاثیر فضاهای جمعی بر افزایش خلاقیت دانشجویان در دانشکده های معماری
تاثیر فضاهای جمعی بر افزایش خلاقیت دانشجویان در دانشکده های معماری
فاطمه ابراهیم زاده1 شیما اسمعیلی2 بنیامین جعفری3
1) مربی ؛ عضو هیت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی
2) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی-
3) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی
کد IOI مقاله
:
XYBH-AZDEF
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
آموزش دررشته معماری به همراه آموزش درسایر رشته های هنری یکی ازبحث برانگیزترین مسائل درمراکز آموزشی و هنری سراسر دنیاست داشتن خلاقیت دراین رشته به خصوص در سطوح معماری یکی ازمهمترین چالشهایی است که دانشجویان این رشته باآن روبرو هستند .مدلها و روشهای گوناگونی برای توسعه این خلاقیت نیز وجود دارد که یک نمونه ازآنها افزایش خلاقیت ازطریق بهره گیری ازدانش و تجربه سایرین است براساس این اصل خلاقیت میتواند با بهره گیری ازروشهای انتقال مناسب دانش و تجربه افزایش یابد .
مدل تعامل با استادان و دانشجویان سال بالایی دراتلیه مشترک و فضاهای جمعی به عنوان بهترین شیوه برای انتقال دانش و تجربه به دانشجویان مورد تاکید قرارگرفت.
در اين پژوهش پرسشنامه اي بین 100نفر از دانشجویان معماری مقطع لیسانس در دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی تدوين شد تا تأثير صفات فضايي خلوت، زيبايي، تنوع فضايي، انعطاف پذيري و همجواري يا رؤيت پذيري را، كه به عنوان صفات فضايي مؤثر بر افزايش خلاقيت و نوآوري شناسايي شده اند بر عوامل مؤثر در خلاقيت و نوآوري افراد، يعني انگيزه، آرامش وآسايش كالبدي، تعاملات و تفكر خلاق، تعيين كنند. هدف از این پژوهش ارایه رهنمود هایی برای طراحی دانشکده های معماری مبتنی بر افزایش خلاقیت و نو آوری دانشجویان آن است.
کلمات کلیدی : خلاقیت فضاهای جمعی صفات فضایی دانشکده معماری