ساماندهی متکدیان از منظر حقوق و قوانین شهری
ساماندهی متکدیان از منظر حقوق و قوانین شهری
غلامرضا کاظمیان1 امین مومیوند2 صفیه قلی زاده3
1) عضو هیئت علمی، دانشگاه علامه طباطبایی ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشگاه علامه طباطبایی ایران
3) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشگاه علامه طباطبایی ایران
کد IOI مقاله
:
XYBH-AZDFA
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
تکدّي به عمل کسي گفته مي شود که درخواست خيرات و صدقات مي کند و عملي است که موجب جلب ترحم دیگران می شود و متکدی بدین وسیله چیزی را دریافت می کند. معضل تکدی گری مشکلی چند بعدی است و جهت بررسی نیاز به رویکرد چند بعدی دارد. در این پژوهش بعد حقوقی و قانونی مورد نظر پژوهشگران بوده و تلاش شده تا پس از مطالعه همه قوانین مرتبط با پدیده مورد نظر، نقاط ضعف و قوت قوانین و مسائل مغفول در قوانین موجود شناسایی شود. این مقاله از نوع توصیفی- تحلیلی بوده و جنبه کاربردی دارد. نحوه برخورد با معضل تکدی گری در متون و مصوبه ها به شکل های مختلف پیش بینی شده است. مصوبه سال 1378 شورای عالی اداری کشور کماکان برای سامان دهی متکدیان مورد استفاده قرار میگیرد و پیشبینی قانونی جهت برخورد قهری با این پدیده نیز در قالب ماده 712 و 713 قانون مجازات اسلامی انجام گرفته است. نتایج حاصل از این بررسی بیان گر این نکته است که علی رغم تلاش جهت رفع تداخل وظایف سازمان های ذیربط و قابل فهم بودن مصوبه شورای عالی اداری به عنوان مرجع قانونی سامان دهی متکدیان، همچنان در زمینه استفاده از ظرفیت سازمان های مردم نهاد برای حل این معضل و اثربخشی این مصوبه پس از گذشت سال ها ضعف وجود دارد. همچنین تفسیر پذیری بالای مواد 712 و 713 قانون مجازات اسلامی و موارد مطرح شده در ماده 55 از قانون شهرداری ها و گاها تناقض و تعارض این قوانین با اصول قانون اساسی کشور از دیگر نتایج به دست آمده است که بازنگری و بازاندیشی در قوانین مربوط به تکدی گری را الزام آور می سازد.
کلمات کلیدی : تکدی حقوق قانون سامان دهی متکدیان شهرداری ها