معماری و موسیقی، استفاده از اشتراکات آنها در طراحی

معماری و موسیقی، استفاده از اشتراکات آنها در طراحی

لاچین پهلوان علمداری1 فرزاد فرجی2

1) عضو هیت علمی دانشگاه ازاد واحد اذرشهر
2) دانشجویی کارشناسی ارشد دانشگاه ازاد جلفا

کد IOI مقاله : XYBH-AZDGC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
    در هنر همواره رابطه‌ای ژرف میان موسیقی و معماری وجود داشته است. اما مدرنتیه باعت ایجاد تغییرات جدی در نوع ارتباط این دو حوزه شد. در دوران پیش از مدرن، یک مفهوم مشخص و واحد(مانند انسان، پویایی، تزئینات و...)وجود داشته است که منبع الهام هنرمند می‌شده است. در دوران پس از مدرن در این ساختار تغییراتی ایجاد شد به طوری که امروز، عدم وجود یک محوریت مشخص، وجود مفاهیم متعدد و تعدد پیام‌ها در این حوزه مشهود است. معماري و موسيقي به عنوان تجلي بخش‌هايي از روحِ آدمي، داراي جلوه‌هاي مشابهي هستند. هر چند موسيقي با شنوايي و معماري با بينايي بيشتر نمود مي‌يابد ولي هر دو هنر از وجوه مشابه فراواني بهره برده‌اند. امروزه دیدگاه‌های نوینی در تفسیر پدیده‌های هنری وجود دارد که میان دنیای عینی و ذهنی خط و مرز قطعی نمی‌کشد و کمیت‌ها را بدون کیفیت‌ها در نظر نمی‎گیرد. با استفاده از این نگرش، معماری و موسیقی از لحاظ خاستگاه‌های اولیه، بنیان‌های نظری، مفاهیم و... دارای مشابهت‌های بسیاری هستند. هدف این پژوهش بازشناسی ارتباط موسیقی و معماری در دوره‌های مختلف و استخراج الگوهای کالبدیِ قابل استفاده در معماری امروز است. دستیابی به این هدف با شناساییِ وجوه تشابه معماری و موسیقی در مبانی نظری با مطالعه‌ای تاریخی صورت گرفته است. در این مقاله خلق فضای معمارانه با شناسایی خصوصیات مختلف و محورهای اساسی موسیقی و معماری همچون انسان و درک او از فضا، القای پویایی در فضا، استفاده از الگوهای کهن و بیان احساسات صورت گرفته است. در تبلور ایده‌های معماری می‌توان شاهد جنبه‌های عملی مفاهیم میان موسیقی و معماری بود. نتایج بیانگر آن هستند وجوه مشترک میان معماری و موسقی می‌توانند علیرغم تمایز در میان این دو هنر می‌توان از آنها کلیتی یکپارچه، انگاره‌ای معمارانه از مفاهیم مورد مطالعه ارائه داد.

کلمات کلیدی : موسیقی هنر کلاسیک روانشناسی موسیقی معماری