بازشناسی مفهوم بادگیر در معماری ایران و مقایسۀ عملكرد آن در دو اقليم مختلف گرم و خشك و گرم مرطوب
بازشناسی مفهوم بادگیر در معماری ایران و مقایسۀ عملكرد آن در دو اقليم مختلف گرم و خشك و گرم مرطوب
حسین ذوالفقاری1 مهسا کردحقی2
1) کارشناسی ارشد مهندسی معماری ، عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان استان آذربایجان شرقی ، ایران ، شماره عضویت نظام مهندسی 27131 .
2) دانشجوی دکترای مهندسی معماری ، دانشگاه آنادولو ، دانشکده فنی و معماری ، اسکی شهیر ، ترکیه .
کد IOI مقاله
:
XYBH-AZDGF
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
بادگیر یکی از عناصر تاریخی معماری ایران است که با رویکرد اقلیمی در معماری بومی مناطق گرم خشک و گرم و مرطوب ایران احداث گردیده و به صورت کانالی عمودی در سیمای برخی شهرها خودنمایی می کند . اين عنصر که به عنوان یک سیستم سرمایش ایستا شناخته شده است بدين ترتيب عمل مي كند كه ، با وزش باد ، هوا وارد ستون بادگیر شده ، گرمای هوا به سطوح داخلی دیواره بادگیر منتقل و در نهایت هوای خنک وارد ساختمان می شود . مهمترین مزیت بادگیرها خنک سازی هوا بدون به کارگیری انرژی الکتریکی است . بیش از هزار سال است که این شاهکار مهندسی در مناطق گرم ایران زمین با برقرای یک جریان هوای ملایم ، آسایش را در فصل گرم تابستان به خانه ها و فضاهای مسکونی آورده است . روش تحقیق نوشتار حاضر ، تحلیلی - مروری - توصیفی می باشد که در آن سعی شده ، با مراجعه به کتابخانه و اسناد و مدارک معتبر ، به شناسایی انواع بادگیرها و نیز کاربرد و شکل آن ها پرداخته شود . همچنین با مقایسه بادگیرها ، در دو شهر یزد و بندرلنگه ، سعی بر شناسایی تفاوت ها و شباهت های ساختاری ، سازه ای این عنصر کهن معماری ، در دو اقلیم متفاوت ایران بر آمده ایم و در نهایت ، یافته اصلی پژوهش در رابطه با مقایسه تطبیقی بادگیرهای شهر یزد و بندرلنگه به صورت جدولی ارائه گردیده است .
کلمات کلیدی : واژههاي كليدي بادگیر عنصر معماری اقلیم معماری بومی خنک سازی