نقش ایجاد حس تعلق خاطر در افزایش تعامل اجتماعی بین سالمندان

نقش ایجاد حس تعلق خاطر در افزایش تعامل اجتماعی بین سالمندان

میترا کیوانی1 بابک فضلی مالیدره2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل، ایران.
2) عضو هیئت علمی دانشکده معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل.

کد IOI مقاله : XYBH-AZDZF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
    انسان ها دوره های سنی مختلفی را در طول زندگی خود تجربه می کنند که احساسات، نیازها و توانایی های آن ها با توجه به هر برهه سنی و اقتضائات مربوط به آن سن، دستخوش تغییراتی می شود. در این میان دوره سالمندی می تواند نمونه بارز و ملموسی از این تغییرات اساسی باشد؛ چراکه سالمندان پس از سال ها کار و تلاش، وارد مرحله بازنشستگی شده و غالباً از فعالیت های اجتماعی آن ها کاسته می شود که به دنبال آن دچار حس ناکارآمدی و طرد شدن از جامعه می گردند. در واقع به جای اینکه این دوره سنی فرصت مناسبی برای سالمندان باشد تا آرامش و آسودگی را تجربه کنند و به گردش و تفریحات مناسب با شرایط خود بپردازند، به سبب مشکلات و تغییرات یاد شده، عملاً مستعد ابتلا به افسردگی و بیماری های روحی می باشند و این مشکل در سالمندانی که به اقامتگاه های مخصوص سالمندان منتقل شده اند و دور از خانواده زندگی می کنند تشدید می شود. این پژوهش در پی آن است تا با در نظر گرفتن مطالعات و تحقیقات روان شناسان در رابطه با تعامل اجتماعی و تعلق خاطر، راهکارهایی را برای کمرنگ کردن این حس در سالمندان بیابد و فرض بر آن شد که با ایجاد حس تعلق خاطر به این اقامتگاه ها در سالمندان، کم کم و ناخودآگاه حس دلتنگی در بین افراد از بین خواهد رفت و بهبود شرایط روحی آنان به بیشتر شدن تعاملات در بین سالمندان کمک خواهد کرد. روش تحقیق در این مقاله به صورت توصیفی - تحلیلی و جمع آوری اطلاعات اسنادی و کتابخانه ای بوده است، که بعد از جمع بندی مطالب، نتیجه حاصله، نقش ایجاد تعلق خاطر را در افزایش تعامل اجتماعی بین سالمندان بسیار پررنگ می بیند پس می توان آن را راهکاری نو در این اقامتگاه ها قلمداد کرد.

کلمات کلیدی : سالمند خانه سالمندان تعاملات اجتماعی حس تعلق خاطر