ارزیابی نقش الگوی انعطاف پذیری در چیدمان فضایی خانه های سنتی شهر کاشان(نمونه مورد مطالعه: خانه ی طباطبایی های شهر کاشان)

مهیار کلیائی¹ هدی سادات نخعی پور تذرج²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه پیام نور تهران. ایران- عضو انجمن برنامه ریزان شهری آمریکا.
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه پیام نور تهران. ایران.

کد IOI مقاله : XYBH-AZDZH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
    در طول تاریخ پاسخ‎گویی به شرایط متغیر و نیازهای جدید همواره ضرورتی جدایی‎ناپذیر از معماری بوده است. تطبیق معماری با تحولات محیطی و تغییرات عملکردی کاربران، هدف مطلوبی است که در دوران‎های مختلف وجود داشته است. در واقع نیاز به سرپناه داشتن در همه ی ادوار ثابت بوده اما نیازهای دیگر انسان با توجه به تغییر در باورها و ارزش‌ها و تغییرات ابعاد زندگی و معیشت در طول زمان در حال تغییرند. الگوی انعطاف پذیری یکی از مفاهیم کلیدی در الفبای شکل گیری معماری مسکونی ایران است، در واقع انعطاف پذیری به ایده تطبیق پذیری، سازگاری و تغییر در طول زمان اشاره می کند. از آنجایی که یکی از ویژگی های شاخص معماری سنتی ایران به خصوص خانه طباطبایی های شهر کاشان انعطاف پذیری است، لذا پژوهش پیش رو با هدف شناخت و بررسی نقش الگوی انعطاف پذیری در خانه های سنتی ایرانی، با روشی توصیفی تحلیلی با استناد به منابع کتابخانه ای به بررسی انعطاف پذیری در خانه¬های ایرانی پرداخته است. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که انعطاف پذیری در خانه های سنتی ایران بسته به نوع هدف مورد انتظار با مفاهیم از جمله انعطاف پذیری، تنوع پذیری، انطباق پذیری ، و تغییر پذیری قابل تحقق است. همچنین پژوهش در این زمینه نشان داد که فعالیتهای مر بوط به خانواده از جمله عوامل تاثیر گذار بر فضاهای خانه می باشند. در واقع این خواسته ها و نیاز های متغییر افراد ساکن در خانواده می باشد که نیاز به داشتن فضاهای انعطاف پذیر را امری واجب برای سکونتی مناسب و ایجاد شرایط آسایش ایجاد می کند.

کلمات کلیدی : خانه های سنتی ایرانی انعطاف پذیری چیدمان فضایی تطبیق پذیری تغییر پذیری شهر کاشان