ارتباط بخشی بین طبیعت و فضاهای معماری با نگرش به باغ ایرانی
ارتباط بخشی بین طبیعت و فضاهای معماری با نگرش به باغ ایرانی
فاطمه غلامی زارچ1 آزاده شاهچراغی2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب
2) عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات
کد IOI مقاله
:
XYBH-AZEGK
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
عشق به زندگی و طبیعت ریشه های عمیقی در تاریخ و فرهنگ مردم ایران زمین دارد.
در اقلیم اکثر گستره های ایران زمین،سرسبزی به خودی خود در اختیار انسان نیست لکن عناصر تشکیل دهنده این سرسبزی یعنی آب ،هوا ،خاک و خورشید (آتش) این چهار عنصر مقدس حیات (درافکارایرانی) حضور دارند و نیازمند به فکر ،تصمیم و اقدام انسان هستند تا در شرایط معینی تواما آفریننده سرسبزی باشند. و همچنین ایجاد فضاهای باز و نیمه باز با الگویی مشخص باعث خلق فضایی مفرح و دلنشین در عین حال کارآمد خواهند بود. درطراحی و مطالعه فضاهای عمومی شهری توجه به موضوعاتی مانند سابقه تاریخی ،فرهنگ ،هویت،اقلیم ،زیبایی و کارآمدی حائز اهمیتا ست که سعی شده تلفیق معماری بنا با طبیعت و فضای سبز با توجه به الگوها و فرهنگ باغ سازی و همچنین رعایت ضوابط و حریم ها صورت گیرد که باعث ترویج صنعت توریسم نیز شود.
کلمات کلیدی : طبیعت الگو باغ ایرانی فضای معماری