مقاوم سازی سازه ها به روش های نصب سطحی با الیاف مقوم پلیمری و تسلیح با اتصال خارجی و مقایسه نتایج

سید فتح اله ساجدی¹ مسعود حمزه پور²

1) دانشیار گروه مهندسی عمران- دانشکده فنی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز- اهواز- ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد عمران- گرایش مهندسی و مدیریت ساخت- دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز- اهواز- ایران

کد IOI مقاله : XYBH-AZEZD
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
    مقاوم سازی سازه های بتن مسلح با استفاده از الیاف تقویت کننده پلیمری در مقایسه با سایر روش های مقاوم سازی به دلیل رسیدن به مقاومت بیشتر در ازای زحمت کمتر و بدون تغییر باقی ماندن ابعاد و شکل سازه پس از مقاوم سازی، به عنوان روشی متداول در سرتاسر جهان پذیرفته شده است. نسبت بالاي مقاومت به وزن، مقاومت دربرابر خوردگي و حمل و نصب آسان، مواد تقویت کننده پلیمری را به عنوان گزينه اي مورد توجه در بسياري از پروژه های مقاوم سازی مطرح كرده است. اخیرا روش جدیدی به منظور تقویت سازه های بتن مسلح به کمک مصالح تقویت کننده پلیمری به نام روش نصب در نزدیکی سطح/ روش نصب سطحی مطرح شده است. کاربرد این روش ها با توجه به معضل خوردگی مصالح جايگزين فولاد در بتن تحت شرايط مهاجم و افزايش توان مقاومتي سازه هاي بتني، افزايش يافته اند، كه در ميان شيوه هاي مورد استفاده می توان روش نصب سطحی به صورت کار گذاشتن میلگرد یا تسمه در شیارهای تعبیه شده را معرفی کرد. در این تحقیق سعی گردیده تا با معرفی کامل روش نصب سطحی به عنوان روشی موثر و مناسب در مقاوم سازی سازه های بتنی با مصالح کامپوزیت، مزیت های آن در مقایسه با روش تسلیح با اتصال خارجی نشان داده شده و تحقیقات انجام شده بر کاربرد این روش در زمینه های مختلف مقاوم سازی مورد اشاره قرار گیرند. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که افزایش مقاومت در روش نصب سطحی بیش از روش تسلیح با اتصال خارجی است و از طرفی کاربرد این روش، نگرانی های موجود در خصوص جداشدگی الیاف تقویت کننده را نیز مرتفع می سازد.

کلمات کلیدی : بتن الیاف تقویت کننده پلیمری روش نصب سطحی شیارزنی روش تسلیح با اتصال خارجی