ضرورت توسعه حفاظت و مرمت بدنههای تاریخی (مطالعه موردی پنج خیابان منطقه12 تهران)
ضرورت توسعه حفاظت و مرمت بدنههای تاریخی (مطالعه موردی پنج خیابان منطقه12 تهران)
آرمین فیروزی1 فاطمه نوری نکو2
1) دانشجوی کارشناسی معماری، مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی تهران،
2) دانشجوی کارشناسی مرمت ابنیه، مرکز آموزش عالی میراث فرهنگی تهران،
کد IOI مقاله
:
XYBH-AZFAZ
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
خیابانها همچون استخوان بندی یک شهر هستند که علاوه بر معرفی ساختار کالبدی آن، بیانگر چینش و تحولات فرهنگی و اجتماعی شهر نیز میباشند. این منظر خرد شهری بستر شکلگیری حیات مدنی در شهر بوده که به غیر از ایفای نقش ترافیکی و مواصلاتی، با تعریف مناسبات و تعاملات اجتماعی بر مفهوم عملکرد تأکید میکند. بنابراین کم توجهی به هویت اجتماعی خیابان، آن را به محل گذری مبدل خواهد نمود که حضور و ماندن شهروندان در آن کم رنگ خواهد شد. یکی از اصلیترین ارکان هویت بخشی به خیابان، بدنههای آن است که فرهنگ، تاریخ و شخصیت اجتماعی خیابان را بیان میدارد. توجه به نماسازی و بدنههای شهری در تهران از دوران قاجار و با شروع خیابانکشی در تهران آغاز میشود. اگرچه در این دوره شهر تهران بهتدریج شروع به گسترش نمود لیکن منطقه 12تهران بهخاطر قرارگرفتن در مرکز تاریخی شهر یکی از کانونهای مهم خیابانهای تاریخی پایتخت با بدنههایی ارزشمند محسوب میشوند، با این وجود به سبب بروز پارهای از مشکلات ازجمله فرسودگی و ضعف در مرمت، این بدنهها دچار آسیب جدی شدهاند. ازاین رو این مقاله بر آن است که با مطالعه پنج مورد از خیابانهای منطقه 12 تهران به روش توصیفی و میدانی، اهمیت بدنههای تاریخی آنها را یادآور شود. امید میرود از این رهگذر مجدداً مطالعاتی برای احیای هویت فراموش شده خیابانهای این منطقه تاریخی صورت گیرد و راهکارهایی برای حفظ این بدنههای ارزشمند تبیین گردد.
کلمات کلیدی : بدنههای تاریخی لالهزار ناصرخسرو خیام سعدی نوفل لوشاتو