کاربرد الگوریتم ژنتیک در بهینه سازی شبکه های توزیع آب تحت فشار

کاربرد الگوریتم ژنتیک در بهینه سازی شبکه های توزیع آب تحت فشار

فاضل جاودان مطلق1 حسین منتصری2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج -
2) استادیار گروه عمران, دانشگاه یاسوج yahoo.com)@h_montaseri)

کد IOI مقاله : XYBH-AZFGD
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
    آرایش شبکه ¬های آبیاری تحت فشار معمولا به صورت شاخه¬ای در نظر گرفته می¬شود. در بیشتر پژوهش¬های پیشین معمولا آرایش از پیش تعیین شده درنظر گرفته شده و تنها قطرهای لوله¬های مورد بهینه-سازی قرار گرفته اند. تلاش¬های اندکی نیز در جهت بهینه¬سازی هم-زمان آرایش و قطر انجام شده است. در این پژوهش با اعمال تغییراتی در ماهیت الگوریتم ژنتیک و تلفیق آن با الگوریتم رویش درخت گونه خاصی از الگوریتم ژنتیک توسعه داده شده است. در اینجا از یک رویکرد تلفیقی برای تعریف مسئله بهینه¬سازی هم¬زمان آرایش و قطر در قالب یک مسئله بهینه سازی حداقل سازی هزینه استفاده شده است. اساس این روش بر تلفیق روش خطی LIDM برای بهینه¬سازی قطر با یک الگوریتم ژنتیک تغییریافته برای بهینه¬سازی آرایش، قرار دارد. در اینرویکرد در هر مرحله، روش بهینه سازی قطر(LIDM) به عنوان حلقه داخلی، قطرهای گزینه¬ها (هر گزینه یک آرایش شاخه¬ای قابل قبول است) را بهینه می¬نماید. پس از مشخص شدن قطرها، هزینه هر گزینه محاسبه می¬شود. سپس الگوریتم ژنتیک به عنوان حلقه خارجی با توجه به مقادیر تابع هدف محاسبه شده، طی یک عملیات چیدمان مجدد، موقعیت آنها را تغییر می¬دهد و آرایش¬های شاخه¬ای جدیدی تولید می¬نماید. سپس هزینه آرایش¬های جدید مجدداً محاسبه شده و فرایند ادامه می¬یابد.روش ارائه شده برای بهینه-سازی هم زمان آرایش و قطر در یک شبکه ساده که قبلاً توسط محققان دیگر نیز در نظر گرفته شده است، مورد استفاده قرار گرفته است و نتایج به دست آمده با روش¬های دیگر مقایسه شده است. نتایج نشان می¬دهد که روش استفاده از الگوریتم ژنتیک اصلاح شده نسبت به روش-های دیگر دارای مزیت است.

کلمات کلیدی : شبکه توزیع آب بهینه¬سازی آرایش شاخه¬ای الگوریتم ژنتیک رویکرد تلفیقی