گونه شناسی فضاهای نیمه باز شهری در شهر های سنتی ایران
گونه شناسی فضاهای نیمه باز شهری در شهر های سنتی ایران
محمدرضا بمانیان1 مریم اسفندیاری2
1) هیئت علمی دانشکده معماری دانشکده معماری دانشگاه تربیت مدرس
2) کارشناسی ارشد معماری منظر داشگاه تربیت مدرس
کد IOI مقاله
:
XYBH-AZGCH
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
بررسی فضاهای شهری بر اساس شکل کالبدی آنها در راستای بازیابی هویت شهری و ارتقای کیفیت محیطی از پیشنهادات اساسی در مطالعات ببرنامه ریزی و طراحی شهری معاصر ست. این رویکرد با توجه به رشد و توسعه بی رویه شهر های امروزی کاهش کیفیت زندگی و مولفه های موثر این رویکرد با توجه به توسعه بی رویه شهر های امروزی و کاهش کیفیت زندگی در آنها، ضرورت بازیابی و ارتقای مولفه های موثر بر این مهم را بدیهی می نماید. پژوهش فوق با توجه به شکل و گونه های کالبدی توده در پیوستگی با فضا های شهری در میان شهر های سنتی ایران با توجه به کارکرد آنها معرفی نموده و در این میان با تاکید بر شکل فضایی فضاهای نیمه باز به ذکر برخی ویژگی ها و شاخص های آن می پردازد. پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی به صورت میدانی با مطالعات کتابخانه ای به گرد آوری اطلاعات می پردازد. هدف اصلی آن بازتعریف گونه ی فضای نیمه باز شهری با توجه به پیشینه تاریخی آنها در شهر های معاصر می باشد.
کلمات کلیدی : فضای نیمه باز گونه شناسی شهر های سنتی