بررسی حس مکان در نقش و نگاره های معماری ایرانی
بررسی حس مکان در نقش و نگاره های معماری ایرانی
عبدالرحمن یوسفی1 دکتر کامران علیزاده آذر2
1) 1- دانشجوی کارشناسی ارشد ،گروه معماری،واحد مهاباد ،دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد،ایران
2) 2- دانشیار،عضو هئیت علمی گروه معماری،واحد مهاباد دانشگاه آزاداسلامی،ایران ،مهاباد
کد IOI مقاله
:
XYBH-AZGDZ
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
نقش و نگاره در معماری ایرانی که یا خود بخشی از یک بنا بوده (به عنوان نقش های کاشی کاری شده و ... در بنا وجود داشته است ) و یا معرف معماری و شهرسازی اسلامی (منیاتور های اسلامی که نحوه معماری و شهر سازی اسلامی را در خود بیان می کنند )همواره مورد توجه بوده است. می توان نقش ها و نگاره های تخت جمشید را دید و آن را با نقش و نگاره ها مساجد اصفهان مقایسه کرد بی شک نقش و نگاره در معماری ایرانی یکی از رکن های خاص است . که می توان آن را از نظر هندسی ، فلسفه وجود و زینت بخش و... بنا مشاهده کرد.اما نقش و نگاره ها ایرانی علاوه بر همه این موارد به دلیل ریشه، تنوع ، کنش و فلسفه وجود آن باعث شده است که ما آنها را در ذهنمان از یک ظرف (جسم)به مظروفی(روح) بی بدیل یک مکان تبدیل کنیم به گونه ای که کافی است که نقش و نگاره های یک بنا را ببینم و تصور حجمی و ذاتی آن را در بنا درک کنیم. در همین راستا تحقیق پیش رو با استفاده از تحقیقات کتابخانه ای و میدانی و با روش کیفی توصیفی تحلیلی نقش و نگاره های ایرانی و حس مکان درون آن ها را مورد بررسی قرار داده است و به این نتیجه رسیده است که نقش و نگاره یکی از مهمترین شاخصه های بنای ایرانی هم راستا با دیگر مولفه ها معماری ایرانی معرف حس زمان و مکان است و درخور توجه بیشتر از سوی معماران و طراحان ایرانی می باشد .
کلمات کلیدی : حس مکان نقش و نگاره ایرانی فلسفه وجود معماری ایرانی