بررسی اثر تلقیح باکتری باسیلوس مگاتریوم بر کاهش تنش شوری در گیاه گوجه فرنگی

بررسی اثر تلقیح باکتری باسیلوس مگاتریوم بر کاهش تنش شوری در گیاه گوجه فرنگی

فاطمه باقری1 ژیلا بهارلویی2 مهران هودجی3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد کشاورزی گرایش شیمی و حاصلخیزی خاک. دانشگاه آزاد اصفهان(خوراسگان)
2) دانشیار دانشگاه آزاد
3) دانشیار دانشگاه آزاد

کد IOI مقاله : XYBK-AABZH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی توسعه با محوریت کشاورزی ، محیط زیست و گردشگری(icdat.ir)
چکیده :
    با توجه به بحران خشک سالی در کشور و استفاده بیش از حد از منابع آب زیرزمینی که موجب شور شدن این آب ها گشته است؛ پژوهشگران به دنبال راهکارهایی جهت مقاوم سازی گیاهان به تنش های شوری هستند. از جمله این راهکارها، تلقیح باکتری های محرک رشد به گیاهان تحت تنش است. در این پژوهش به منظور بررسی تاثیر یکی از باکتری های محرک رشد گیاه به نام باسیلوس مگاتریوم بر روی رشد و میوه دهی گیاه گوجه فرنگی در شرایط شوری، به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. نشاهای گوجه بیست روزه در دو حالت تلقیح شده و تلقیح نشده با باکتری باسیلوس مگاتریوم در خاک کاشته شد. با چهار سطح آب شور 3/0 ، 4، 8 و 12 آبیاری شدند و به مدت 20 هفته کلیه پارامتر های کمی و کیفی آنها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نهایی حاکی از آن بود که کلیه پارامترهای ارتفاع بوته، وزن تر اندام هوایی، قطر میوه، تعداد میوه و شاخص سطح برگ در سطح 1% اختلاف معنی داری را میان تیمارهای تلقیح شده با باکتری و فاقد باکتری نشان دادند. تاثیر متقابل شوری و باکتری بر وزن خشک اندام هوائی معنی دار نشد. علاوه بر این در هفته های اولیه کاشت نشا در خاک، 66 درصد بوته های فاقد باکتری خشک گریدند و از بوته های باقی مانده تنها 50 درصد به تولید محصول پرداختند. به این ترتیب نقش باکتری باسیلوس مگاتریوم در کاهش تنش شوری در گیاه گوجه فرنگی به اثبات رسید.

کلمات کلیدی : آب شور باسیلوس مگاتریوم باکتری های بهبود دهنده رشد گیاه خاک شور