بررسی توزیع مکانی دو پارامتر pH و EC رودخانه سیستان در طی دوره خشکسالی(86-1376) با استفاده از روشهای میان یابی
بررسی توزیع مکانی دو پارامتر pH و EC رودخانه سیستان در طی دوره خشکسالی(86-1376) با استفاده از روشهای میان یابی
عاطفه میر1 جمشید پیری2
1) مربی گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل
2) مربی گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل
کد IOI مقاله
:
XYBK-AZGGE
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی توسعه با محوریت کشاورزی ، محیط زیست و گردشگری(icdat.ir)
چکیده :
عناصر و ترکیب هاي مختلفی در آب وجود دارند که روي کیفیت شیمیائی و فیزیکی آب مؤثر می باشند، بطوریکه این عناصردر اثر شرایط خاصی چون افزایش و کاهش دبی دچار تغییراتی می شوند. یکی از این شرایط، بروز خشکسالی می باشد که کاهش دبی و تغییرات کیفی آب را به همراه دارد. در اين پژوهش، با استفاده از روش هاي متفاوت زمين آماري مانند كريجينگ ساده (SK) و كريجينگ معمولی (OK)، و روش هاي معين مانند معکوس فاصله (IDW)، توابع پایه شعاعی (RBF)، تخمينگر موضعي (LPI)، و تخمينگر عام (GPI) تغییرات مكاني اندازه ی دو پارامتر pH و EC رودخانه سیستان مورد ارزیابی قرار گرفت. بدين منظور، مقادير pH و EC آب رودخانه سيستان و سرشاخه های آن در سالهاي خشکسالي طی يک دوره 10 ساله (86-1376) در 13 ايستگاه اندازه گیری گردید. معيار ارزيابي در اين پژوهش مقادير ,MAE ,RMSE MBE و R2 با استفاده از روش اعتبارسنجي متقابل بود. نتايج نشان دادند كه در بين روش هاي معين، روش LPI جهت تهيه ي نقشه ي تغییرات pH و روش IDW جهت تهيه ي نقشه ي تغییرات EC به دليل R2 بالاتر و MAE ,RMSE و MBE پايين تر در منطقه مناسب ترين است. افزون بر آن، مشخص گردید كه روش SK با مدل Pentaspherical بدلیل دارا بودن 531/138=RMSE، و روش OK با مدل Exponential با داشتن 181/0=RMSE در بين روش هاي كريجينگ به ترتيب جهت تهيه ي نقشه ي تغييرات EC و pH برتری دارند. در نهايت، از مقايسه ي روشهاي گوناگون ميان يابي نتيجه گيري شد كه روش زمين آمار تخمينگر موضعي و وزن دهی عكس فاصله نسبت به روش هاي کریجینگ برتري داشته و به ترتیب به عنوان روش های مناسب جهت تهيه نقشه ي نهايي تغييرات pH و EC رودخانه سیستان انتخاب شدند.
کلمات کلیدی : توزیع مکانی میان یابی رودخانه سیستان ph ec