مقایسه روشهای برآورد حداکثر دبی بارش در دوره بازگشت‌های مختلف جهت کنترل سیلاب شهری (مطالعه موردی: شهر اردبیل)

مقایسه روشهای برآورد حداکثر دبی بارش در دوره بازگشت‌های مختلف جهت کنترل سیلاب شهری (مطالعه موردی: شهر اردبیل)

ربابه کفیلی فرد1 اباذر اسمعلی2 حسین نظم‌فر3 علی رسول‌زاده4

1) دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشکده‌ی فناوری کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق
2) دانشیار دانشکده‌ی فناوری کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی-
3) استادیار دانشکده‌ی علوم انسانی دانشگاه محقق اردبیلی-
4) دانشیار دانشکده‌ی فناوری کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی-

کد IOI مقاله : XYBK-AZHEA
محل انتشار : کنفرانس بین المللی توسعه با محوریت کشاورزی ، محیط زیست و گردشگری(icdat.ir)
چکیده :
    بحران سیل در نقاط شهری و بروز خسارات جانی و اقتصادی از یک طرف و ایجاد مناظر زننده از طرف دیگر، یکی از دغدغه‌های اصلی متخصصان و برنامه‌ریزان آبخیزهای شهری می‌باشد. برای مدیریت و کنترل سیل در اولین گام لازم است تا دبی اوج سیلاب، زمان رسیدن موج سیل به پایین‌دست محاسبه گردد. برای این منظور در بسیاری از آبخیزهای بالادست به دلیل عدم وجود ایستگاه هیدرومتری و یا وجود نواقص آماری زیاد، استفاده از روابط تجربی هیدرولوژیکی ضروری است. در این تحقیق به برآورد کمی سیل‌خیزی شهر اردبیل با استفاده از سه رابطه‌ی کارتر و استدلالی و دیکن که در حوزه‌های شهری بیشترین کاربرد را دارند، پرداخته شده و مقادیر آن‌ها با یکدیگر مقایسه شده است. ابتدا برای مطالعه‌، حوزه‌ی شهر اردبیل به تعدادی زیرحوزه با استفاده از نقشه توپوگرافی 1:25000 تفکیک گردید. در مرحله بعد نقشه کاربری اراضی شهر اردبیل تهیه شد و سپس مساحت هر یک از کاربری‌ها برای محاسبه روش استدلالی انجام شد، در عین حال داده‌های مورد نیاز برای محاسبه‌ی روش‌های کارتر و دیکن نیز انجام گردید وسپس مقادیر سیل‌خیزی واحدهای مورد نظر برآورد شد. در نهایت مقادیر بدست آمده با یکدیگر مقایسه گردید. به‌طوری‌که روش کارتر و روش استدلالی بیشترین و روش دیکن کمترین مقادیر را برای منطقه به‌دست آمده است.

کلمات کلیدی : حداکثر دبی بارش استدلالی کارتر دیکن شهر اردبیل