گردشگری روستایی چارچوبی برای دستیابی به معیشت‌پایدار

گردشگری روستایی چارچوبی برای دستیابی به معیشت‌پایدار

حمیدرضا باغیانی1

1) استادیار جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشگاه یزد، ایمیل:

کد IOI مقاله : XYBK-AZHGF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی توسعه با محوریت کشاورزی ، محیط زیست و گردشگری(icdat.ir)
چکیده :
    امروزه گردشگری به طور روزافزونی و در ارتباط مستقیم با کاهش فقر در کشورهای در حال توسعه بکار گرفته می‌شود. اما کاربرد و تا اندازه‌ای چارچوب اصولی که برای کاهش فقر بکار گرفته می‌شود یعنی راهبرد معیشت پایدار، ممکن است که به طور کامل با گردشگری مطابقت نداشته باشد و یا برعکس. در این مقاله هدف، بررسی ادبیات موجود در زمینه‌ی گردشگری روستایی و معیشت پایدار برای دستیابی به چارچوب ترکیبی این دو می‌باشد. بر اساس مرور ادبیات در ابتدا پیشنهاد می‌شود که معیشت پایدار در راستای گردشگری باید با زمینه‌ی بیشتری از گردشگری مورد بررسی قرار گیرد به جای آنکه گردشگری صرفاً به عنوان ابزاری برای رسیدن به توسعه در نظر گرفته شود. دوم اینکه SLA به دنبال دستیابی به پایداری معیشتی در سطح خانوار و اشخاص می‌باشد در حالی که گردشگری پایدار اغلب به عنوان صنعت بکار می‌رود و مقصد و اهداف نیز وسیع‌تر بوده و مقیاس‌های در سطح کلان را شامل می‌شود. بنابراین لازم است تا تلفیقی از کشش‌ها و فرصت‌ها بین SLA و گردشگری کشف شود. سوم اینکه، تحقیقات مربوط به گردشگری نشان داده است که نگرانی ساکنین محلی در مورد مشارکت در نظارت سیاسی در زمینه توسعه‌ی گردشگری افزایش یافته است چرا که با مشارکت کمتر دارایی‌های مردم محلی از دیدگاه معیشتی با خطر مواجه است. از این رو، نیاز است تا مفهومی جدید از دارایی سازمانی (اساساً مشارکت جامعه) با مفهوم SLA یکی شود. در این مقاله، روش گردآوری اطلاعات به صورت اسنادی و با بهره‌گیری از تحقیقات انجام شده در کشورهای مختلف جهان می‌باشد. از این موارد معیشت گردشگری پایدار تعریف و رویکرد معیشت پایدار مبتنی بر گردشگری (SLFT) پیشنهاد می‌شود.

کلمات کلیدی : گردشگری گردشگری روستایی معیشت پایدار