اثر محلولپاشی بتاآمینوبوتیریک اسید و سالیسیلیک اسید بر صفات کیفی پس از برداشت و ظرفیت آنتی اکسیدانی گل گلایول رقم (White prosperity)
اثر محلولپاشی بتاآمینوبوتیریک اسید و سالیسیلیک اسید بر صفات کیفی پس از برداشت و ظرفیت آنتی اکسیدانی گل گلایول رقم (White prosperity)
علی ضامن شیوامهر1 عبدالمجید میرزاعلیان دستجردی2 ابراهیم رضازاده کته سری3 غلامرضا شریفی سیرچی4
1) دانشجوی کارشناسی ارشد علوم باغبانی دانشگاه هرمزگان
2) استادیار گروه علوم باغبانی دانشگاه هرمزگان
3) کارشناس ارشد گروه علوم باغبانی دانشگاه هرمزگان
4) دانشیار گروه علوم باغبانی دانشگاه هرمزگان
کد IOI مقاله
:
XYBK-AZKBH
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی توسعه با محوریت کشاورزی ، محیط زیست و گردشگری(icdat.ir)
چکیده :
با توجه به اینکه گلهای شاخه بریده بعد از برداشت بدلیل جدا شدن از گیاه مادری دچار نوعی تنش شده اند لذا استفاده از تیمارهای کاهش دهنده تنش و پرایمینگ منطقی به نظر می رسد. به همین منظور در پژوهش حاضر از تیمارهای بتاآمینوبوتیریک اسید (صفر، 1، 2 و 3 میلی مولار) و سالیسیلیک اسید ( صفر، 1 و 2 میلی مولار ) در مرحله قبل از برداشت در دو نوبت بصورت محلول پاشی استفاده شد. گل ها پس از برداشت بلافاصله به آزمایشگاه انتقال یافتد و در محلول 4 درصد ساکارز و دمای 2±20 نگهداری شدند و صفاتی مثل عمر گلجایی، میزان جذب محلول و درصد کاهش وزن تر و همچنین صفات فیزیولوژیکی مثل پایداری غشاء، آنزیم کاتالاز و آسکوربات پراکسیداز اندازه گیری شد. آزمون مقایسه میانگین نشان داد تیمار سالیسیلیک اسید 1 میلی مولار با (10.9 روز) تفاوت معنی داری باشاهد با (6.8 روز) داشت. بعد از آن تیمار بتاآمینوبوتیریک اسید 1 میلی مولار با (9.7 روز) بالاترین عمر گل جایی را داشت. در بین همه تیمارها سالیسیلیک اسید 1 میلی مولار بیشترین جذب محلول و فعالیت آنزیم اسکوبات پراکسیداز را داشت و همچنین کمترین درصد کاهش وزن و درصد خروج یون مربوط به همین تیمار بود. بیشترین فعالیت آنزیم کاتالاز مربوط به تیمار بتاآمینوبوتیریک اسید 2 میلی مولار بود.
کلمات کلیدی : سالیسیلیک اسید بتاآمینوبوتیریک اسید گلایول عمر گلجایی آنزیم های آنتی اکسیدانی پایداری غشاء