تاثیر فسفات های سدیمی روی ظرفیت نگهداری آب فیله شوریده (Otolithes rubber) هنگام نگهداری به صورت منجمد

تاثیر فسفات های سدیمی روی ظرفیت نگهداری آب فیله شوریده (Otolithes rubber) هنگام نگهداری به صورت منجمد

سمیه ملازهی1 ابراهیم علیزاده دوغیکلائی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد شیلات گرایش فراوری محصولات شیلاتی- دانشگاه زابل
2) دانشیار گروه شیلات دانشگاه زابل

کد IOI مقاله : XYBK-AZKFF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی توسعه با محوریت کشاورزی ، محیط زیست و گردشگری(icdat.ir)
چکیده :
    هدف این مطالعه بررسی تاثیر مخلوط سدیم تری پلی فسفات و سدیم هگزا متافسفات 2 درصد روی ظرفیت نگهداری آب فیله ماهی شوریده (Otolithes rubber) طی نگهداری به صورت منجمد می باشد. بدین منظور فیله های ماهی شوریده به مدت 10 دقیقه در محلول سدیم تری پلی فسفات و سدیم هگزا متافسفات 2 درصد غوطه ور، سپس در پاکت های پلی اتیلنی تحت خلاء بسته بندی و در دمای 40- درجه سانتی گراد درون تونل انجماد، منجمد گردیدند. فیله های شاهد و تیمار شده به مدت شش ماه درون سردخانه (18- درجه سانتی گراد) نگهداری شدند. ظرفیت نگهداری آب، آبچلینگ بعد از یخ گشایی (Drip Loss) و بعد از پخت (Cooking Loss) در روزهای صفر، 30، 60 ،90، 120،150 و 180 اندازه گیری شدند. نتایج به دست آمده حاکی از آن بود که مقدار ظرفیت نگهداری آب، آبچلینگ بعد از یخ گشایی و پخت در نمونه های شاهد نسبت به نمونه های تیمار شده با فسفات های سدیمی، افزایش بیشتری را طی دوره نگهداری نشان دادند (P<0.05). بنابراین فسفات های سدیمی باعث افزایش ظرفیت نگهداری آب، کاهش میزان آبچلینگ بعد از انجماد و پخت در فیله ماهی شوریده گردیدند.

کلمات کلیدی : فسفات های سدیمی شوریده آبچلینگ ظرفیت نگهداری آب