نقش رهبری همنوائی در سازمان ها
نقش رهبری همنوائی در سازمان ها
محمدرضا سلیمی1 روح انگیز شرفی2
1) دانشجوی دکترای تخصصی مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)-
2) مدیر دبستان های آموزش و پرورش ناحیه چهار شیراز-
کد IOI مقاله
:
XYBZ-ZGKFC
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، اقتصاد و حسابداری(1meaconf.com)
چکیده :
رهبری ، یکی از مهمترین عناصر ایجاد تحول در سازمان ها و ایجاد انگیزه در کارکنان است . سبک های رهبری متفاوت بوده و هر سبکی در موقعیت های ویژه ای کاربرد دارد. رهبر همنوا با برخورداری از درجه بالائی از هوش هیجانی و عاطفی، ارتباط مؤثری با کارکنان برقرار می نماید. با ابراز همدلی نسبت به کارکنان ، همسانی بیشتری در بین آنان خلق نموده و شوق و امید را به آنان هدیه می بخشد.در مقابل رهبری ناهمنوا با تمرکز بر شیوه های آمرانه و پیشگامانه ، در سازمان هایی که انعطاف پذیری کمتری دارند کاربرد دارد. سبک های رهبری همنوایی شامل روش های الهامی، ارشادی، وابستگی و دمکراتیک بوده و سبک های رهبری نا همنوا از روش های دستوری و پیشگامانه پیروی می¬کند. استفاده از هریک از سبک های فوق تابع موقعیت و شرایط ویژه هر سازمان می باشد. رهبران همنوا نسبت به کارکنان همدل ، مشتاق و متعهد هستند و توانائی دارند که مردم و گروهها را بصورت دقیق و درست درک کنند و آنها بذر امیدواری و شجاعت و دلیری را در کارکنان پاشیده و کارکنان را به سمت یک آینده نو و مهیج هدایت می¬کنند. در روش های دستوری و فرمایشی هدف اطاعت محض و سریع از رهبران می باشد و زمانی که سازمان ها با بحران شدید مواجه هستند و یا اوضاع سازمانی وخیم باشد مناسب می باشد همچنین زمانی که سازمان در نظر دارد تغییرات گسترده و سریعی را شروع نماید و با مقاومت و واکنش منفی کارکنان مسأله دار روبروست استفاده از این شیوه مناسب به نظر می رسد . روش های پیشگامانه و مبتنی بر پیشتازی زمانی کاربرد دارند که هدف انجام کار با معیار های عالی است و کسب سریع نتایج مد نظر است.
کلمات کلیدی : سبک های رهبری رهبری همنوا رهبری ناهمنوا