بررسی اثر روانکاری ترکیبی در مکانیک تماسی سطوح زبر

بررسی اثر روانکاری ترکیبی در مکانیک تماسی سطوح زبر

علی معظمی گودرزی1 محسن آسیان2

1) عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
2) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل

کد IOI مقاله : XYCB-ABAEK
محل انتشار : اولین کنگره بین المللی نوآوری در مهندسی و توسعه تکنولوژی(iceiconf.ir)
چکیده :
    هدف اصلی از به‌کارگیری روانکار در میان سطوح اجسام در تماس، کاهش اصطکاک، سایش، خستگی سطح و ... می‌باشد. از این رو در بین سطوح لغزنده یا غلتنده بر روی هم، عموماً از روانکار استفاده می شود. از طرفی، سطوح واقعي مهندسي داراي پستي و بلندي هايي در ابعاد ميکروسکوپيک مي باشند که آنها را زبري مي نامند. امروزه مدل های تحلیلی گوناگونی وجود دارد که با درنظر گفتن اثرات زبری، تغییر شکل سطوح تماسی را پیشبینی می کنند. در گام اول از تحلیل مکانیک تماسی سطوح زبر استخراج شده از یک سطح واقعی، نیاز به تقریب پروفیل زبری با استفاده از یک روش شبیه‌ساز پروفیل زبری‌ سطح می‌باشد. این‌کار با استفاده از منحنی‌های تکه‌ای درجه دو امکان‌پذیر است. پس از تقریب پروفیل زبری و استخراج کمیت‌های مورد نیاز، از جمله شعاع انحنای زبری‌ها، مسئله وارد مرحله تحلیل مکانیک تماسی سطوح خواهد شد. روانکارها تأثیر انکارناپذیری بر کاهش اصطکاک و سایش اجزای متحرک داشته و می‌توانند در بهبود بازده و افزایش عمر مفید سیستم‌های مکانیکی نیز نقش مؤثری را ایفا نمایند. انتخاب یک روانکار مناسب و ایجاد شرایط بهینه روانکاری در سیستم‌های مکانیکی، نیازمند توانایی در مدلسازی دقیق و ارائه یک پیش‌بینی مناسب از شرایط روانکاری می‌باشد. روانکاری الاستوهیدرودینامیک توسط فشار سیال روانکار ایجاد شده و موجبات ایجاد سطوح تخت تماسی و جدایش جدایش آن‌ها از یکدیگر را فراهم می‌آورد. این نوع از روانکاری توسط روابط ارائه شده توسط موس قابل محاسبه بوده و با تلفیق آن با یک مدل تحلیل دقیق مکانیک تماسی سطوح زبر، مانند مدل ‌ZMC ، امکان پیش‌بینی هرچه دقیق‌تر رفتار سطوح زبر روانکاری شده فراهم خواهد آمد. در این مقاله پس از مروری کوتاه بر روانکاری هیدرودینامیکی، بصورت گام به گام، به تحلیل یک نمونه پروفیل زبری تحت اثر روانکاری ترکیبی پرداخته شده است.

کلمات کلیدی : روانکار زبری تماس الاستوهیدرودینامیک روانکاری ترکیبی