خلق فضای معماری انسان‌ساخت و طبیعی در اشعار سهراب سپهری

خلق فضای معماری انسان‌ساخت و طبیعی در اشعار سهراب سپهری

فتانه سنگتراش1

1) دانشجوی کارشناسی ارشدمهندسی معماری-معماری،دانشگاه آزاداسلامی

کد IOI مقاله : XYCC-ABDEB
محل انتشار : کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(icesconf.com)
چکیده :
    این واقعیت که گروه‌های متفاوت فرهنگ‌ها یا خورده فرهنگ‌ها،طراحان و مردم عادی فضا را متفاوت می‌بینند و ارزیابی می‌کنند لذا ارائه‌ی تعریف فضا مشکل می‌شود با درکی مستقیم،فضا بسطی سه‌بعدی از جهان اطراف ماست.زمان،فاصله ارتباطات بین مردم و مردم،مردم و اشیاء و اشیاء و اشیاء. سهراب سپهري نیز در منظومه فكري خود این‌گونه فضا را تعریف می‌کند.و برای طبيعت و جایگاه انسان‌ساخت در اشعارش تمایز قائل است. مهم‌ترین هدف این مقاله بررسی فضاسازی معماری و جایگاه محیط انسان‌ساخت و طبیعی در اندیشه و افکار سهراب سپهری به‌عنوان یکی از شاعران تأثیرگذار معاصر در ایران است.با این فرض پرسش که چه رابطه معناداری میان فضاي شعر و فضاي معماري برقرار است و خلق فضای معماری سهراب سپهری و محیط انسان‌ساخت و طبیعی چگونه بوده است اهمیت می‌یابد در این پژوهش نگارنده کوشیده است به پرسش‌های تحقیق اعم از :فضاسازی معماری چگونه است؟چه رابطه معناداری میان فضاي شعر و فضاي معماري برقرار است؟خلق فضای معماری انسان-ساخت و طبیعی در اشعار سهراب سپهری چگونه بوده؟تا حد توان خودپاسخ گوید.در این نوشته ابتدا به فضا،فضای شعر،فضای معماری پرداخته‌شده و سپس به بیان محیط طبیعی و انسان‌ساخت در اشعار سهراب سپهری می‌پردازیم و در انتها به این واقعیت دست می‌یابیم که فضای ساخته‌شده و طبیعی که توسط معماران برای ارضاء آدمیان بنامی شود دارای ابعادی پرشمار خواهد بود. ازآنجاکه سهراب سپهري شاعري فضا پرداز است که فضاسازي شاعرانه او به‌طور کل، معطوف به یک واقعیت عینی و ملموس در جهان خارج است، بنابراین اصول مهم فضای انسان‌ساخت و طبیعی در معماري را به کار گرفته تا ذهن مخاطب را به فراسوي تجریدي حقیقی بکشاند.

کلمات کلیدی : خلق فضا فضای شعر فضای معماری انسان ساخت و طبیعی شعر سهراب سپهری