بررسی تنوع ژنتیکی درون و بین توده های هگزاپلوئید گندم ایرانی با استفاده از نشانگرهای پروتئینی

بررسی تنوع ژنتیکی درون و بین توده های هگزاپلوئید گندم ایرانی با استفاده از نشانگرهای پروتئینی

گیتا میرنیام1 محسن ابراهیمی2 علی ایزدی دربندی3 حسینعلی رامشینی4

1) دانشجوی سابق کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران،
2) دانشیار دانشکده کشاورزی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران، ایران-
3) دانشیار دانشکده کشاورزی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران- ایران
4) استادیار دانشکده کشاورزی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران- ایران

کد IOI مقاله : XYCC-ABDZB
محل انتشار : کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(icesconf.com)
چکیده :
    اطلاع از تنوع ژنتیکی بر پایه نشانگرهاي گوناگون در برنامه هاي به نژادي از جمله انتخاب والدین نقش مهمی دارد. در تحقیق حاضر تنوع ژنتیکی 33 توده ی هگزاپلوئید گندم بومی ایران مورد ارزیابی قرار گرفت. استخراج پروتئین ها از روش استخراج متوالی و سپس برای تفکیک پروتئین های استخراجی، از روش الکتروفورز ژل پلی اکریل آمید در حضور سدیم دودسیل سولفات استفاده شد. بعد از رنگ آمیزی ژل و امتیازدهی باند ها، تجزیه ی خوشه ای براساس ضریب تشابه دایس انجام شد و ژنوتیپ ها در کلاس های مجزا قرار گرفتند. این گروه بندی با نواحی جغرافیایی توده ها تطابق نداشت. هم چنین با تشکیل ماتریس تشابه و تسهيم واريانس ژنتيكي درون و ميان توده ای توسط آزمون واريانس مولكولي سطح نسبتاً بالايي از گوناگوني ژنتيكي در بین توده ها برآورد شد، به طوري كه فقط 31% گوناگوني كل در درون توده ها قرار داشت. اين نتایج كارآيي نشانگر پروتئيني را در ارزيابي تنوع ژنتيكي بين جمعيت هاي گياهي تأييد كرده و نشان داد كه نشانگر پروتئيني به دليل عدم تأثيرپذيري از شرايط محيطي اطلاعات تاكسونوميكي مفيدي را فراهم می آورد.

کلمات کلیدی : الکتروفورز ژل پلی اکریل آمید تنوع ژنتیکی گندم هگزاپلوئید