نمادشناسی مجلس " آزمودن فریدون پسرانش را" از شاهنامه ی شاه تهماسبی به روایت کارل گوستاو یونگ

نمادشناسی مجلس " آزمودن فریدون پسرانش را" از شاهنامه ی شاه تهماسبی به روایت کارل گوستاو یونگ

منیره حجتی سعیدی1 مریم حجتی سعیدی2

1) دانشجوی دکتری فلسفۀ هنر، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران، ایران،
2) دانش آموخته کارشناسی ارشد کارگردانی نمایش، دانشگاه هنر تهران، ایران،

کد IOI مقاله : XYCC-ABDZK
محل انتشار : کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(icesconf.com)
چکیده :
    چکیده نماد نام یا نمایه ای است که افزون بر معنای قراردادی اش دارای معانی متناقضی باشد. برخی از نمادها از تجربیات شخصی فرد ناشی میشوند اما برخی دیگر در بین تمام انسانها در تمام دوران مشترک اند. از نظر یونگ این مفاهیم مشترک بین انسانها زاده ی ناخودآگاه جمعی بشراست وکهن الگو نامیده میشود. در بسیاری موارد یک انگاره یا نمایه از ناخودآگاه به خودآگاه راه می یابد و هنرمند یا فیلسوف آنچه به خودآگاهش راه یافته را در قالب یک اثر هنری یا فلسفی ارایه میکند. در هنگام تحلیل چنین اثری است که آگاهی از کهن الگوها و ناخودآگاه جمعی مورد نظر یونگ مثمر ثمر واقع میگردد. نگارنده با تکیه بر چنین دیدگاهی نمادهای موجود در نگاره ای ازشاهنامه ی شاه تهماسب را بررسی کرده است؛ اثری که به تبع موضوع کتاب نگارگری شده –که مضمونی اساطیری دارد – مملو از نمادهاست. هر چند نمادهای موجود در اثر نگارگران این شاهنامه از نوشتار شاعر تأثیر گرفته است اما نگارگر به عنوان هنرمندی مستقل، در دورانی متفاوت از دوران شاعر، ردی از نمادهای مورد نظر خود را در اثر به جا گذاشته است و هردو هنرمند نگاهی کمالگرا و متعالی به عنصر ایرانی داشته اند.

کلمات کلیدی : نماد ناخودآگاه جمعی و فردی کهن الگو آنیما شاهنامه