بررسی محلول پاشی نانو اکسیدهای سیلیسیم و روی در مراحل مختلف رشد و نمو بر عملکرد دانه گندم
بررسی محلول پاشی نانو اکسیدهای سیلیسیم و روی در مراحل مختلف رشد و نمو بر عملکرد دانه گندم
سید ابوطالب هاشم زاده1 حمید رضا مبصر2 علیرضا دانشمند3 سید سهیل معنوی4
1) دانشجوی کارشناسی ارشد، زراعت،دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر، قائمشهر، ایران
2) دانشیار گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر، گروه کشاورزی، قائمشهر، ایران
3) استادیار گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر، گروه کشاورزی، قائمشهر، ایران
4) دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد آیت اله آملی، گروه زراعت ، آمل، ایران
کد IOI مقاله
:
XYCC-ABGFC
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(icesconf.com)
چکیده :
به منظور بررسی اثرات محلول پاشی نانو اکسیدهای سیلیسیم و روی در مراحل مختلف رشد و نمو بر عملکرد گندم آزمایشی مزرعه ای به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در شهرستان قائمشهر با عرض جغرافیایی 36 درجه و 26 دقیقه شمالی ¬و طول ¬جغرافیایی 52 درجه و 48 دقیقه شرقی با ارتفاع 65 متر از سطح دریا در سال زراعی 1393 انجام شد. فاکتور های مورد مطالعه شامل دو سطح کود های ( نانو اکسید سیلسیم، نانو اکسید روی) به عنوان عامل اصلی و هفت سطح محلول پاشی (g1= ابتدای پنجه دهی،g2= اواسط پنجه دهی، g3= ساقه رفتن، g4 = ظهور کامل سنبله، g5 = ساقه رفتن + ظهورکامل سنبله، g6 = اواسط پنجه دهی + ساقه رفتن کامل+ ظهور کامل سنبله، g7 = ابتدا و اواسط پنجه دهی+ ساقه رفتن کامل+ ظهور کامل سنبله) به عنوان عامل فرعی و در مجموع 42 کرت آزمایشی می باشد. نتایج نشان می دهد، بیشترین تعداد پنجه بارور مربوط به اثرات متقابل مصرف نانو اکسید سیلیسیم × محلول پاشی در مرحله ساقه رفتن با 57/4 عدد می باشد.. عملکرد دانه تحت تاثیر نوع کود و اثرات متقابل نوع کود × زمان محلول پاشی در سطح احتمال یک درصد و تحت اثرات زمان محلول پاشی در سطح پنج درصد اختلاف معنی داری از خود نشان داد. بیشترین عملکرد دانه با 39/5867 کیلوگرم در هکتار مربوط به مصرف نانو اکسید سیلیسیم و کمترین عملکرد دانه مربوط به نانواکسید روی با 31/5482 کیلوگرم در هکتار می باشد. نتایج نشان می دهد که چند مرحله محلول پاشی می تواند سبب افزایش عملکرد بیولوژیک گردد.
کلمات کلیدی : گندم سیلیس روی پنجه بارور عملکرد