باز تدوین راهبردهای طراحی فضاهای مسکونی سنتی مبتنی بر مصرف حداقل انرژی (بافت سنتی تبریز)

باز تدوین راهبردهای طراحی فضاهای مسکونی سنتی مبتنی بر مصرف حداقل انرژی (بافت سنتی تبریز)

آرزو شمشادی1 مریم ستارپور2 محمدرضا بمانیان3

1) کارشناسی ارشد، گروه معماری، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران
2) دانشجوی دکتری، گروه معماری، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
3) استاد گروه معماری،دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

کد IOI مقاله : XYCC-ABHBH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(icesconf.com)
چکیده :
    پرداختن به نکته¬های معماری معاصر بدون شناختن نکته¬های معماری سنتی کامل نیست¬. امروزه معماری سنتی اقصی نقاط دنیا که همساز با اقلیم بوجود می¬آمده بدست فراموشی سپرده شده است.کناره جستن از معماری سنتی و افزایش مصرف انرژی¬های تجدید ناپذیر موجب آلودگی روز افزون محیط زیست شده است، بنابراین استفاده بهینه از انرژی¬های تجدید پذیر که یکی از با کفایت¬ترین و کارآمدترین راه¬حل¬ها به نظر می¬رسد، امری ضروری شمرده می¬شود. ایجاد شرایط کنترل و کاهش مصرف انرژی نیازمند نگاهی جامع و کل نگر است که در آن تمامی عوامل تاثیر گذار در موازنه انرژی و محیط باید مورد توجه قرار بگیرند. در کنار توجه به پیشرفت¬های نظری و عملی جهانی در زمینه کنترل شرایط حرارتی در ساختمان¬ها، فهم روش¬های کنترل بومی و چگونگی تعامل ساختمان¬های سنتی با محیط طبیعی در هر محدوده¬ای می¬تواند یافته¬های ارزشمندی برای استفاده در معماری معاصر پدید آورد. بناها و معماری بومی و سنتی هر منطقه از طریق یک دوره طولانی از آزمون و خطا و نبوغ سازندگانی است که کوشیده اند با استفاده از مواد و مصالح بومی و راهکارهای متنوع خود را با محیط زیست و اقلیم خود وفق بدهند. آنچه اين مقاله قصد پرداختن به آن را دارد، دست يافتن به فضای معماری همراه با آسايش و رفاه برای انسان با بازتدوین راهبردهای طراحی فضاهای مسکونی سنتی، مبتنی بر مصرف حداقل انـرژی می¬باشد.

کلمات کلیدی : اقلیم خانه¬های سنتی معماری سنتی مدیریت و بهره¬وری مصرف انرژی¬ تبریز