دردِ جاودانگیِ قابیل

زهرا عسلی1

1) دانشجوی دکتری فلسفه هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران

کد IOI مقاله : XYCC-ACAHF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(icesconf.com)
چکیده :
    در نظر اونامونو موضوع و غایت همه فلسفه ها، زندگی فردی و عینی انسان‌های گوشت و خون‌دار است، و این تأکید او بر انسان واقعی عینی در تمام آثارش قابل تأمل است. رمان هابیل، سیاه‌ترین رمان او، نوعی بازنمایی امروزی از داستان هابیل و قابیل کتاب مقدس است که به بررسی حسادت می‌پردازد؛ حسادت به بی‌مرگی و نام و آوازه جاویدان دیگری. اونامونو ریشه این حسادت را در میل انسان‌ها به جاودانگی و بی‌مرگی می‌داند و تنها راهی که برای رهایی از آن معرفی می‌کند، عشق راستین است. او از زبان خوآکین، شخصیت اصلی داستان، در خلال اعترافاتی که از خود بر جای می‌گذارد، عقاید و افکار فلسفی خود را بیان می‌کند؛ که البته کاملا با مطالبی که در کتاب درد جاودانگی عنوان شده هم‌خوانی دارد. وي چنان كه معتقد است زندگي فيلسوف از فلسفه اش جدا نيست، در سراسر اين دو كتاب چالش خود با زندگي را به نحو بسيار ملموسي به تصوير كشيده است.

کلمات کلیدی : اونامونو هابیل درد جاودانگی انسان حسادت