بررسی اثر مقایسه ای صمغ بالنگو، صمغ شیرازی، صمغ آنغوزه، صمغ ترنجبین در پوشانندگی و بافت قطعات سرخ شدنی ناگت مرغ و اندازه¬گیری قطر بافت ناگت¬ها با دستگاه بافت¬سنج (Texture Analyzer Brookfield) و آزمون¬های محتوای روغن و درصد چربی

بررسی اثر مقایسه ای صمغ بالنگو، صمغ شیرازی، صمغ آنغوزه، صمغ ترنجبین در پوشانندگی و بافت قطعات سرخ شدنی ناگت مرغ و اندازه¬گیری قطر بافت ناگت¬ها با دستگاه بافت¬سنج (Texture Analyzer Brookfield) و آزمون¬های محتوای روغن و درصد چربی

ملیحه ترابیده1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج، یاسوج، ایران.

کد IOI مقاله : XYCC-ACBCH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(icesconf.com)
چکیده :
    محصولات سرخ شده به طور گسترده¬ای در سرتاسر جهان مصرف می¬شود هرچند که برحسب تفاوت¬های جغرافیایی و نوع مواد اولیه دردسترس گاهاَ روش¬های مختلفی برای تهیه آن¬ها به کار برده می¬شود. سرخ کردن یکی از فرآیندهای قدیمی و متداول پخت غذا با تغییرات فیزیکی و شیمیایی نظیر ژلاتینه شدن نشاسته، دناتوره شدن، پروتئین، تبخیر آب و تشکیل پوسته همراه است و با انتقال حرارت و جرم موجب حرکت روغن به محصول و حرکت آب از محصول به روغن می شود. صمغ¬ها هیدروکلوئید¬هایی هستند که با جذب آب سبب افزایش ویسکوزیته ودر نتیجه پایداری برخی از سیستم¬های غذایی می¬شوند از این نظر کاربرد گسترده¬ای در بسیاری از فراورده¬های غذایی، ازجمله در کاهش جذب روغن دارند. هدف از این تحقیق استفاده از صمغ¬های خوراکی مانند فارسی، ترنجبین، بالنگو و آنغوزه در تولید صنعتی ناگت مرغ، که تا کنون در مورد ناگت مرغ مطالعه¬ای در این خصوص صورت نگرفته¬است. دمای بهینه سرخ-کردن نمونه¬ها 170℃ بوده¬است. ناگت مرغ حاوی صمغ¬های ذکر¬شده در لعاب سطحی ( پوشش¬دهی) و هسته ( بافت) در 33تیمار، به ترتیب با 4بار تکرار، طبق آزمون دستگاهی بافت سنج و مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آزمون بافت سنجی نمونه¬های سرخ شده در پوشش¬دهی ناگت نشان¬داد.که تیمار، 1درصدفارسی همراه با 5/0درصد ترنجبین( %1F+%0.5T )کمترین شاخص¬های سختی و نیروی برشی رابین تمامی نمونه¬ها داشته و تفاوت آن با سایر نمونه¬ها معنی¬دار بوده¬است ( P<0.05) از طرف دیگر تیمار، 5/0درصد فارسی همراه با1درصد آنغوزه (%0.5F+%1A )بیشترین میزان نیروی برشی و سختی را در مقایسه با سایر تیمارها داشته است و در بافت این آزمون تیمار، 1درصد فارسی ( %1F ) کمترین و تیمار شاهد بیشترین شاخص سختی و نیروی برشی بین تمامی نمونه¬ها داشت و تفاوت آن با سایر نمونه¬ها نیز معنی دار بوده است (P<0.05). تیمار، 1درصدفارسی همراه با 1درصد ترنجبین (%1F+%1T )در آزمون¬های تست چربی دارای بیشترین اثردهی و نمونه شاهد اثر عکسی را در این آزمون¬ دارد و تفاوت آن با سایر نمونه¬ها نیز معنی دار بوده است (P<0.05).

کلمات کلیدی : هیدروکلویید ها صمغ ناگت مرغ آزمون دستگاه بافت سنج محتوای روغن و درصد چربی