کمینه سازی مصرف داروی شیمیایی در درمان سرطان مبتنی بر پایدارسازی با استفاده از درمان ترکیبی شیمی درمانی و واکسن درمانی
کمینه سازی مصرف داروی شیمیایی در درمان سرطان مبتنی بر پایدارسازی با استفاده از درمان ترکیبی شیمی درمانی و واکسن درمانی
جواد آذرپرا1 ریحانه کاردهی مقدم2
1) گروه برق، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامي، مشهد، ايران
2) گروه برق، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامي، مشهد، ايران-
کد IOI مقاله
:
XYCC-ACCBG
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(icesconf.com)
چکیده :
مهمترین هدف این تحقیق ارایه روشی برای درمان سرطان در زمان محدود است. پارامترهای سیستم دینامیکی حاکم بر سرطان با استفاده از واکسن درمانی تغییر داده می شوند تا سیستم سریع تر به نقطه تعادل بدون تومور برسد که نتیجه آن کاهش مصرف داروی شیمی درمانی است. از منظر بیولوژیکی، تغییر دینامیک حاکم بر سرطان در واقع همان تقویت سیستم ایمنی بدن است. از شیمی درمانی برای هل دادن سیستم به داخل ناحیه جذب با هدف کاهش تعداد سلول های سرطانی استفاده می شود. از یک مدل ریاضی برای توصیف نحوه ی تعامل بین سلول های سرطانی و سلول های سالم استفاده خواهد شد. در مدل انتخابی که این ایده برای اولین بار روی آن پیاده سازی می شود، پارامترهای مختلف سیستم ایمنی به درستی و واضح تعریف شده اند و این موضوع یکی از دلایل اصلی انتخاب این سیستم بود. جهت گسترش سیستم، اثرات واکسن درمانی و شیمی درمانی نیز به مجموعه معادلات سیستم افزوده می شوند. نقاط تعادل و پایداری محلی این سیستم نیز مورد بررسی قرار می گیرند. برای شیمی درمانی بهینه از یک کنترل بهینه که بر معادلات ریکاتی وابسته به حالت (SDRE) مبتنی است، استفاده خواهد شد. نشان خواهیم داد که علی رغم حذف درمان به شرایط حالت سلامتی نزدیک خواهیم شد. نتایج شبیه سازی نیز نشان خواهند داد که پروتکل بهینه شیمی درمانی – واکسن درمانی برای حذف سلول های توموری یک استراتژی درمانی مناسب است. همچنین، در این تحقیق نشان خواهیم داد که روش درمانی مناسب علاوه بر کاهش تعداد سلول های سرطانی به تغییر دینامیک حاکم بر در درمان سرطان نیز باید توجه داشته باشد.
کلمات کلیدی : شیمی درمانی واکسن درمانی کنترل بهینه میزان پاسخ ایمنی ناحیه جذب