کمینه‏ سازی مصرف داروی شیمیایی در درمان سرطان مبتنی بر پایدارسازی با استفاده از درمان ترکیبی شیمی‏ درمانی و واکسن درمانی

کمینه‏ سازی مصرف داروی شیمیایی در درمان سرطان مبتنی بر پایدارسازی با استفاده از درمان ترکیبی شیمی‏ درمانی و واکسن درمانی

جواد آذرپرا1 ریحانه کاردهی مقدم2

1) گروه برق، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامي، مشهد، ايران
2) گروه برق، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامي، مشهد، ايران-

کد IOI مقاله : XYCC-ACCBG
محل انتشار : کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(icesconf.com)
چکیده :
    مهمترین هدف این تحقیق ارایه روشی برای درمان سرطان در زمان محدود است. پارامترهای سیستم دینامیکی حاکم بر سرطان با استفاده از واکسن‏ درمانی تغییر داده می‏ شوند تا سیستم سریع‏ تر به نقطه تعادل بدون تومور برسد که نتیجه آن کاهش مصرف داروی شیمی‏ درمانی است. از منظر بیولوژیکی، تغییر دینامیک حاکم بر سرطان در واقع همان تقویت سیستم ایمنی بدن است. از شیمی‏ درمانی برای هل دادن سیستم به داخل ناحیه جذب با هدف کاهش تعداد سلول‏ های سرطانی استفاده می‏ شود. از یک مدل ریاضی برای توصیف نحوه‏ ی تعامل بین سلول‏ های سرطانی و سلول‏ های سالم استفاده خواهد شد. در مدل انتخابی که این ایده برای اولین بار روی آن پیاده ‏سازی می‏ شود، پارامترهای مختلف سیستم ایمنی به درستی و واضح تعریف شده‏ اند و این موضوع یکی از دلایل اصلی انتخاب این سیستم بود. جهت گسترش سیستم، اثرات واکسن‏ درمانی و شیمی‏ درمانی نیز به مجموعه معادلات سیستم افزوده می‏ شوند. نقاط تعادل و پایداری محلی این سیستم نیز مورد بررسی قرار می‏ گیرند. برای شیمی‏ درمانی بهینه از یک کنترل بهینه که بر معادلات ریکاتی وابسته به حالت (SDRE) مبتنی است، استفاده خواهد شد. نشان خواهیم داد که علی‏ رغم حذف درمان به شرایط حالت سلامتی نزدیک خواهیم شد. نتایج شبیه‏ سازی نیز نشان خواهند داد که پروتکل بهینه شیمی درمانی – واکسن درمانی برای حذف سلول ‏های توموری یک استراتژی درمانی مناسب است. همچنین، در این تحقیق نشان خواهیم داد که روش درمانی مناسب علاوه بر کاهش تعداد سلول‏ های سرطانی به تغییر دینامیک حاکم بر در درمان سرطان نیز باید توجه داشته باشد.

کلمات کلیدی : شیمی‏ درمانی واکسن‏ درمانی کنترل بهینه میزان پاسخ ایمنی ناحیه جذب