بهینه سازی سازه ایستگاههای مترو بر مبنای مهندسی ارزش (مطالعه موردی ایستگاه A2-1 خط 2 قطار شهری تبریز)
بهینه سازی سازه ایستگاههای مترو بر مبنای مهندسی ارزش (مطالعه موردی ایستگاه A2-1 خط 2 قطار شهری تبریز)
فرهنگ فرخی1 عیسی عالمی پروین2
1) استادیار دانشگاه زنجان،
2) دانشجوی دکتری مهندسی عمران دانشگاه زنجان،
کد IOI مقاله
:
XYCD-ACDHZ
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی ژئوتکنیک و مهندسی لرزه ای(icguee.ir)
چکیده :
نیاز به احداث شبکه حمل ونقل عمومی، حفظ محیط زیست و هزینه زیاد تأمین و تملک زمین در مناطق شهری، تقاضا برای استفاده از سیستم حمل و نقل زیر زمینی در مناطق شهری پرجمعیت را افزایش داده است. نشست ناشی از احداث فضای زیرزمینی در طولِ زمان پروسه حفاری تونل میتواند آسیب جدی به سازههای مجاور آن وارد کند. به منظور بهره برداری از این نوع سیستم حمل و نقل، احداث ایستگاههای مترو در راستای تونل با فاصلههای معین در محلهای با تراکم جمعیت زیاد جهت تسریع حمل و نقل مسافر همراه است. روشهای حفاری و اجرا باید طوری انتخاب شود که تغییر مکانهای افقی و قائم ایجاد شده محدود و پایدار باشد. این مقاله به بررسی نحوه اجرا و پایدارسازی ایستگاه قراملک واقع در پروژه خط 2 قطار شهری تبریز میپردازد. با توجه به اینکه انتخاب روش پایدارسازی علاوه بر تأمین ایمنی کافی، از نظر اقتصادی نیز باید روش بهینهای باشد. براساس طرح اولیه اجرای شمعهای متقاطع به عنوان سازه نگهبان همراه با دیوار بتنی 80 سانتیمتری بعنوان سازه اصلی در نظرگرفته شده بود. بر مبنای مهندسی ارزش و شرایط ژئوتکنیکی منطقه، طرح جایگزین برای اجرای سازه ایستگاه در دو مرحله ارائه گردید. این مقاله به بیان دلیل استفاده از روش میخ کوبی به جای استفاده از سیستم سازه نگهبان در مرحله اول که توجیه اقتصادی ندارد، جهت کنترل تغییرمکان های بوجود آمده میپردازد. براساس این تغییرات؛ صرفاً در مرحله اول اجرای پروژه حدود 70% صرفه جویی ریالی انجام گرفته شد.
کلمات کلیدی : مهندسی ارزش سازه ایستگاههای مترو پایدارسازی دیواره گود میخ کوبی خاک