اهميت و ضرورت ساماندهي بافت های فرسوده با تاکید بر بافت های تاریخی شهری

مسلم بیرانوند¹

1) مربی، دانشگاه پیام نور، ایران

کد IOI مقاله : XYCE-ACEFA
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    بافت هاي فرسوده امروزه به دليل تغيير و تحولاتي بسيار سريعي كه در شهرها و روند توسعه آنها اتفاق افتاده است، دچار نارسايي هاي عملكردي، كالبدي، زيست محيطي و اجتماعي- اقتصادي شده اند كه نيازمند برنامه ريزي جهت مداخله هماهنگ با توجه به ويژگي هاي خاص بافت ها مي باشد از آنجا كه سياست گذاري و برنامه ريزي جامع و پايدار براي بهسازي، نوسازي و بازسازي بافت هاي قديم شهري علاوه بر حفاظت از ميراث تاريخي- فرهنگي و توجه به سازگاري و انطباق آنها با ساختارهاي محيط زيست و ساختارهاي فرهنگي موجب توسعه پايدار شهري مي شود، نيازمند شناسايي دقيق، جامع و مداخله آگاهانه و برنامه ريزي شده به منظور ساماندهي آن مي باشد. بسياري از بافتهاي سنتي كه زماني مايه افتخار و مباهات شهرها بوده اند در حال حاضر در معرض فرسايش و تخريب قرار گرفته اند، يا از بين رفته و يا در حال تخريب اند. تنها تعداد اندكي از بناها كه به سختي روي پا ايستاده، به يادگار مانده، يادآور ميراث گذشتگان اند و هویت دیرین بافت را نمایان می سازند از طرفي طرحهاي شهرسازی(جامع و تفصيلي) تاكنون نه تنها به اهداف پيش بيني شده خود نايل نيامده اند، بلكه غالباً در حل مسائل بافتهاي تاريخي شهر نيز عاجز مانده اند. در بسياري از بافتهاي تاريخي، نه تنها گذر از سنت به تجدد تحقق نيافته، بلكه با مقاومت اين مناطق در مقابل مظاهر مدرنیته و تجدد، عملاً فعاليت بهسازي و مرمتي انجام نشده است. در نتيجه، پيامدهاي طراحي و تدوین ضوابط ساخت و ساز بصورت مانعي بزرگ، به فرسايش بافتهاي سنتي انجاميده است اما واقعيت اين است كه مشكلات و تنگناهائي كه از آنها نام برده شده، قابل پيش گيري و درمانند و مي توان با تدوين سياستها، برنامه ها و ضوابط مربوط به آن، به قسمت عمده معضلات بافتهاي تاريخي فائق آمد. تحقیق حاضر با روش توصیفی-تحلیلی، بر مبنای مطالعات کتابخانه ای انجام شده است.

کلمات کلیدی : بازسازی بافت فرسوده بهسازی نوسازی