تحليل توزيع فضايي پارک‌هاي شهر نيشابور با استفاده از GIS

تحليل توزيع فضايي پارک‌هاي شهر نيشابور با استفاده از GIS

مهدی شوریابی1 محمد محسن رضوی2 مرضیه هادی پور3 ربابه لاسمی پور4 سلمان حیاتی5

1) کارشناس ارشد برنامه¬ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
2) دانشجوی دکتری برنامه¬ریزی شهری دانشگاه شهید بهشتی
3) کارشناس ارشد برنامه¬ریزی روستایی دانشگاه شهید بهشتی
4) کارشناس ارشد برنامه¬ریزی روستایی دانشگاه شهید بهشتی
5) دانشجوی کارشناس ارشد برنامه¬ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد

کد IOI مقاله : XYCE-ACEFD
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    مکان‌يابي مراکز خدمات¬رساني و فراغتی در برنامه‌ريزي شهري از اهميت خاصي برخوردار است. مکان‌يابي بهينه زیرساخت‌های شهري باعث کاهش هزينه‌هاي مديريت شهري و هزينه دسترسي مي‌شود و تحقق عدالت اجتماعي را به دنبال دارد و امکان زيست بهتر، رفاه و آسايش شهروندان را فراهم مي‌آورد. پارک‌هاي شهري بخشي از فضاهاي سبز عمومي‌اند که علاوه بر دارا بودن جنبه‌هاي تفريحي و فرهنگي و زیست‌محیطی، جنبه خدمات‌دهي به مناطق مختلف شهر را نيز دارند. واژه فضاي سبز عبارتي است تازه که جديداً به مدت کمتر از نيم قرن در ادبيات شهرسازي جهان به کار برده مي‌شود. عبارت فضاي سبز معاني و مفاهيم متعدد و وسيعي را در برمي‌گيرد و به‌طورکلی مي‌توان گفت: فضاي سبز شامل آن بخش از مناطقي مي‌شود که گياهان و يا هرگونه سبزينگي اعم از درختان، درختچه‌ها، گل‌ها و چمن‌ها را در برداشته باشد. البته فضاي سبز وقتي که در کالبد شهري قرار مي‌گيرد، گرايش سلسله‌مراتب شهري پيدا مي‌کند و به مقياس¬هاي متفاوتي در سطح شهر تقسيم مي‌شود. به‌طوری‌که همين تفاوت¬هاي سلسله مراتبي شهري در بين سرزمين¬هاي گوناگون و در فرهنگ¬هاي مختلف ابعاد متغيري از هنجارها و استانداردها را به دست مي‌دهد. اين تحقيق با رويکردي توصيفي/ تحليلي و بهره¬گيري از نرم‌افزار ArcGIS نشان مي‌دهد که اولاً شهر نيشابور از لحاظ سرانه فضاي سبز کمبود دارد و از آنجايي که پارک‌هاي اين شهر در وضعيت موجود پراکندگي مناسبي دارد و بيشتر سطح شهر را پوشش داده‌اند و همچنين متناسب با جمعيت و جمعيت با نياز بالا (کمتر از 15 سال و بيشتر از 65 سال) پراکنده شده‌اند، اين کمبود کمتر به چشم مي‌آيد.

کلمات کلیدی : فضاي سبز شهري سيستم اطلاعات جغرافيايي تحليل فضايي شهر نيشابور