کاربندی و گونه شناسی هندسی آن درمعماری ایرانی

کاربندی و گونه شناسی هندسی آن درمعماری ایرانی

مهران پایزه1 فرشیدشجاعی2

1) دانشجویی کارشناسی ارشدمعماری گرایش معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد
2) کارشناسی ارشدمعماری گرایش معماری، دانشگاه آزاد اسلامی

کد IOI مقاله : XYCE-ACEHB
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    کاربندی یکی از الگوهای اصیل و کهن در معماری ایران و حاصل شناخت معماران ایرانی نسبت به علم هندسه و ریاضیات پیشرفته است. باززنده سازی این الگو مستلزم شناخت کافی نسبت به تمامی ابعاد موضوع نظیر گونه شناسی، شناخت ویژگیهای هندسی، ساختاری و اجرایی آن است. در این راستا در این مقاله سعی شده است به گونه شناسی کاربندی پرداخته شود.روش تحقیق این پژوهش روش استدلال منطقی است. در این مقاله ابتدا به تاریخچه کاربندی سپس تعاریف اصطلاحات تخصصی و در نهایت نیز به گونه شناسی انواع کاربندی پرداخته شده است. یکی از یافتهای این مقاله تدوین ساختار هندسی کاربندی رسمی است که قابلیت سامان دهی تمامی مصادیق مربوطه را دارد، از دیگر یافته های این مقاله، معرفی و نامگذاری کاربندی رسمی منفرد دو پا،کاربندی رسمی مرکب،کاربندی رسمی خاص و همچنین معرفی گونه کاربندی غیر ساده و پنج زیر شاخه آن یعنی، کاربندی پرور، سوار، دو چفدی، گسترش و درون زا می باشد که تاکنون کمتر مور د بررسی قرار گرفته اند.

کلمات کلیدی : کاربندی رسمی بندی هندسه معماری ایران