توزیع مکانی – فضایی پارک های درون شهری

توزیع مکانی – فضایی پارک های درون شهری

فاطمه بشردوست1 نصرالله مولایی هشجین2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت
2) استاد و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

کد IOI مقاله : XYCE-ACEKC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    امروزه یکی از مهمترین نیاز جامعه بشری پارک¬ها و فضای سبز می¬باشد، که همگام با رشد و توسعه کالبدی– فضایی شهر توسعه می¬یابد. در این ارتباط، باتوجه به پیش¬بینی افزایش جمعیت، میزان زمین مورد نیاز شهرها در دوره¬های مختلف محاسبه می¬شود و با استفاده از مدل¬های جدید مکان¬یابی، جانمایی بهینه پارک¬ها در سطح شهر و ضرورت ایجاد آن بررسی می¬گردد. هدف تحقیق امکان¬سنجی احداث پارک¬های درون شهری می-باشد که بر اساس روش توصیفی-تحلیلی و شیوه اجرای پیمایشی گردآوری شده است. ابزار تحقیق نیز پرسشنامه محقق ساخته و روش نمونه¬گیری، به صورت مستقیم از میان 698014 نفر جمعیت شهر رشت صورت گرفته است. جامعه هدف حدوداً 100 نفر از مراجعه کنندگان به پارک¬ها و 50 نفر از کارشناسان و متخصصان بوده و سپس به کل جامعه تعمیم داده شده است. لازم به ذکر است تلخیص داده¬ها با استفاده از نرم¬افزار spss انجام شده است. یافته¬های تحقیق بیانگر آن است که در شهر رشت بعلت شرایط اقلیمی مطلوب تقریباً کمبود فضای سبز احساس نمی¬شود و اکثر پارک¬ها بر اثر گذر زمان شکل گرفته¬اند و از الگوی خاصی جهت مکان¬گزینی در مقیاس محلی، ناحیه¬ای و منطقه¬ای پیروی نمی¬نمایند. شهر رشت با 5 منطقه شهری از حدود 40 پارک در سطح خود بهره می¬برد، سرانه فضای سبز در شهر به ازای هر نفر 1/1 مترمربع می¬باشد که با استانداردها (15-7 مترمربع) فاصله زیادی دارد.

کلمات کلیدی : توزیع مکانی فضایی پارك شهری رشت