تحلیل ساختاری-کارکردی بافت فرسوده شهری (مطالعه مورد: محله ساغریسازان شهر رشت)

تحلیل ساختاری-کارکردی بافت فرسوده شهری (مطالعه مورد: محله ساغریسازان شهر رشت)

مسعود اسلام پرست1 علیرضا کشوردوست2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت
2) استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

کد IOI مقاله : XYCE-ACEKD
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    محله ساغریسازان یکی از محدوده¬های بافت فرسوده شهر رشت است و بخشی از هسته اولیه شهر رشت محسوب می¬شود. این محدوده با ساختار کالبدی خاص خود (نفوذ ناپذیری، ناپایداری، ریزدانگی) دارای قدمت بالا، فرسودگی غالب ساختمان¬ها، عرض کم معابر و دسترسی¬ها، کمبود تجهیزات و تسهیلات و امکانات زیر-ساختی، در نتیجه کاهش ارزش بها و مسائل زیستی می¬باشد. تا اواخر دوره قاجاریه شکل غالب رشد شهر رشت با پیروی از الگوی سنتی گذشته بود و محله¬ها برای عابران پیاده و حرکت ارابه¬ها ساخته می¬شد. اما با شروع دوره پهلوی و ورود اتومبیل و حرکت بسوی مدرنیته در مقایسه با گذشته کل غالب شهر رو به تغییر گذاشته و ساکنان این بافت¬ها به سمت محله¬های جدید با امکانات و تسهیلات بالاتر، نقل مکان نموده و اقشار کم درآمد و مهاجرین بدلیل ارزش پائین مکانی و امکان اسکان تعداد بیشتری از این قشر جای آنان را در این بافت¬ها گرفت. این افراد که هیچ حس تعلق خاطری نسبت به این مکان¬ها نداشتند، از این رو تعهدی نسبت به حفاظت از این نواحی در خود نمی¬دیدند. در نتیجه این محدوده از شهر دچار رکود و فرسودگی شد و عدم دسترسی مناسب و فقدان تسهیلات و امکانات زیر¬ساختی این بافت را به رغم اینکه در دل شهر جای داشت روز به روز مهجورتر کرد. در این تحقیق ابتدا با بهره¬گیری از روش توصیفی، هویت محله ارزیابی و توسط اطلاعات آماری وضعیت محله در دو دهه اخیر مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج گویای این مهم است که بیشترین سهم بهسازی و نوسازی در دو دهه اخیر مربوط به کاربری مسکونی بوده و کمترین تغییر در شبکه معابر محله ساغریسازان اتفاق افتاده است.

کلمات کلیدی : تحلیل تغییرات کالبدی بافت فرسوده محله ساغریسازان رشت