الهام و برداشت از مفاهیم بنیادی و نظام فضایی معماری ایران
الهام و برداشت از مفاهیم بنیادی و نظام فضایی معماری ایران
فرانک هوشمندشعبان آبادی1
1) فارق التحصیل کارشناسی ارشد از دانشگاه علوم تحقیقات یزد
کد IOI مقاله
:
XYCE-ACFBG
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
این مقاله سعی دارد وجهی از معماری ایرانی را فراسوی علوم محض، بازخوانی کند. در شکل گیري معماري ایران، نظر، جهان بینی و تفکر ارتباط بسیار نزدیک با فضا داشته است. این امر ممکن است در مرحله اول جستجوگر حل مسائل جوي و اقلیمی بوده باشد؛ ولی در مراحل تکمیلی، ذهنیتی مشهود است که در آن کلیه تحولات عقلانی و تخیلات معنوي نفوذ کرده اند. همان گونه که پیوند نگاه به دنیا و زندگی در جوشش مکان ها و فضاها در تمامی ساختمان هاي معماري سنتی به چشم می خورد.
در این تحلیل ویژگی هایی قابل استخراج است که تقریباً خاص این مملکت است و طبیعتاً از آن جا که بستر ارزش اصلی آن اسلام بوده است، این ویژگی هاي کالبدي و فضاي معماري در دیگر کشورهاي اسلامی نیز قابل مشاهده است. در ضمن کاملاً روشن است که معماري همیشه آینه انسان و آرزوهایش بوده است و در شکل گیري معماري هاي جهان بدون شک ارزش هاي فناناپذیر و جاویدان حضور دارند که فصل مشترك آن موجودیت انسان در زمین و جهانبینی اوست.
در مطالعه معماري ایرانی و استخراج مفاهیم ، مبانی و ویژگی هاي آن کاملاً روشن است که اساس و شالوده اصلی آن در فلسفۀ وجودي این سرزمین بوده است. در نتیجه، مطالعه آن بدون عمیق شدن در مسائل اجتماعی، فرهنگی، دینی و ادبی ناممکن است و روش تطبیقی رفت و برگشتی بین قالب صورت و فلسفه اجتناب ناپذیر می-باشد. مطلب پیچیده تر، راز فضاي فرهنگی است که بدون سفر عاشقانه در ژرفاي انتزاعی و معنوي آن به دست نمی آید. تمام معماري هاي برجسته جهان رازي دارند که فقط با چشم دل می توان به آن راه یافت .در ایران این نگرش عاطفی هنگامی حاصل می شود که تعادل و پیوندهاي محیطی و معنوي انسان با استحکام و تعادلی مطلوب بر پا شده باشد
کلمات کلیدی : معماری ایرانی" جهان بینی" نظام فضایی" تخیلات معنوی " درون گرایی