بررسی ساخت و ساز پایدار در ارتباط با معماری سنتی ایران
بررسی ساخت و ساز پایدار در ارتباط با معماری سنتی ایران
ریزاد فاخریان1 محمد شکرور2
1) دانشجو کارشناسی ارشد, دانشگاه ازاد اسلامی واحد عجبشیر
2) دانشجو کارشناسی ارشد, دانشگاه ازاد اسلامی واحد عجبشیر
کد IOI مقاله
:
XYCE-ACFFF
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
انسان همواره در طول تاریخ سعی می¬نماید به منظور ایجاد سرپناهی امن برای سکونت، آن را با محیط پیرامون خود هماهنگ سازد تا بتواند شرایط مناسبی برای ادامۀ حیات خویش ایجاد کند و درحقیقت شرایط جغرافیایی، اقلیمی نیز در شکل¬گیری این فضای زیست، دخالت مستقیمی دارد. در ایران به علت دارا بودن، چهار اقلیم متفاوت گرم ومرطوب، گرم و خشک، معتدل و مرطوب و سرد، معماریهای متفاوتی (به ویژه در طراحی مسکن بومی) هماهنگ با اقلیم بوجود آمده که در چنین فضاهای ساخته شده ای، به کارگیری مصالح بومی که کمترین تأثیر نامطلوب برمحیط را دارند و همچنین کاهش میزان انرژی مصرفی با استفاده از مصالح محلی، موجب پایداری محیط زیست و افزایش دوام بناها گردیده اند. از این رو در این مبحث، سعی برآن است تا بتوانیم معماری بومی ایران را در اقلیم های متفاوت باتوجه به پایداری محیط و صرفه جویی در مصرف انرژی بررسی نموده و معایب معماری جدید در هر اقلیم را از نظر مواردی همچون به کارگیری مصالح ناهماهنگ با شرایط منطقه، طراحی نامناسب بنا ، عدم صرفهجویی در مصرف انرژی و تخریب محیط به صورت اجمالی مورد ارزیابی قرار دهیم. در انتها به جمع بندی و ارائه راهبردهایی در صرفه جویی انرژی در ساختمان باتوجه به فنآوری جدید میپردازیم.
کلمات کلیدی : ساخت و ساز پایدار معماری سنتی مصالح بومی انرژی قابل تجدید فرم خطی