الگوهای نور در پایداری معماری سنتی - بررسی عناصر نورگیر در معماری سنتی پایدار ایران

الگوهای نور در پایداری معماری سنتی - بررسی عناصر نورگیر در معماری سنتی پایدار ایران

عاطفه یوسفی1 علیرضا عربی نژاد2

1) کارشناس معماری، دانشگاه آزاد اسلامی‌واحد بناب ، ایران -
2) علیرضا عربی نژاد

کد IOI مقاله : XYCE-ACFZE
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    در هنر معماری نور از جمله اجزایی است که در همجواری با عناصر دیگر از قبیل ساختار ، نظم ، مصالح، رنگ و... مطرح می‌شود تا جائی که هنر اسلامی، عنصر نور را اساساً به عنوان تمثیلی از جلوه وجود مطلق (خدا) بکار می‌گیرد [1] بنابراین حضور نور ، بخصوص نور طبیعی در معماری ، می‌تواند معنایی فراتر از روشنایی داشته باشد. این حضور به واسطه عناصر نورگیر در معماری متجلی می شود. در این پژوهش بر اساس مطالعات کتابخانه‌ای و بررسی مدارک مکتوب ، به این موضوع پرداخته شده است که چگونه معانی فوق و الگوهای بدست آمده از آن ، در معماری سنتی ایران پایداری آثار را موجب شده اند . همچنین دستیابی به الگوی صحیحی از بکارگیری نور در معماری کنونی مورد بررسی قرار گرفته است . بر اساس نتایج این پژوهش معماران سنتی به دنبال نماد سازي و ایجاد فضاي معنوي و ارائه جلوه زیبای ذات حق در بعد ماده بوده اند در و در این راستا به طور موشكافانه به الگوهایی دست یافته اند که راه حل هاي بسياري براي مشكلات پیش رو ارائه کرده و در جهت ايجاد معماري پايدار و همساز با اقليم گام برداشته اند . در مجموع استفاده از مفاهیم ذکر شده در معماری کنونی نه تنها کیفیت فضا ها و پایداری و همسازی آن ها را افزایش می‌دهد بلکه همانند بنا های به جا مانده از گذشتگان ، روح جاودانه ای را در فضای معماری می‌دمد.

کلمات کلیدی : نور نورگیر تزئینات معماری معماری سنتی پایداری معماری پایدار