شناخت الگوهای معماری پایدار در خانه های بومی منطقه جلگه ای گیلان
شناخت الگوهای معماری پایدار در خانه های بومی منطقه جلگه ای گیلان
سارا صفری اشلیکی1 علی کاظمی2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری،دانشگله آزاد اسلامی واحد چالوس
2) استادیار شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامسر
کد IOI مقاله
:
XYCE-ACGCH
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
یکی از مهم ترین اهداف توسعه پایدار ، حفظ طبیعت و اطلاح نگاه به ان است و تجلی توسعه پایدار در حوزه محیط ساخته شده ، معماری پایدار نامیده می شود. نظریه توسعه پایدار و به دنبال آن معماری پایدار از مباحث مهم در عرصه معماری امروز محسوب می شود. معماری بومی هر منطقه، انعکاس دهنده الگوهای کالبدی لازم برای نمود مفهوم پایداری می باشد. از این رو بررسی معماری بومی منطقه گیلان به دلیل ویژگی های اقلیمی و منطقه ای متفاوت آن نسبت به سایر نقاط کشور و نقشی که می تواند در تعریف الگوهای معماری پایدار داشته باشد، ضرورت دارد. معماران خانه های بومی گیلان برای ایجاد محیطی پایدار و مناسب برای زندگی انسان و برای پاسخ گویی به نیاز های موجود و در جهت کنار آمدن با محدودیت ها و استفاده از امکاناتی که محیط پیش پایشان گذاشته به اصول و روش های دست یافته اند،که نه تنها تخریب و ضایعه ای را بر محیط تحمیل نمی کند بلکه در راستای بهبود بخشیدن به محیط گام بر می دارد. لذا، پژوهش حاضر ابتدا به بررسی مفاهیم مربوط به پایداری و معماری پایدار و پس از آن به بررسی تطبیقی معماری بومی منطقه گیلان در ارتباط با شاخص های پایداری می پردازد و نتایج آن را جهت بهره گیری در پروژه های معماری آتی ارائه می نماید. روش تحقیق مورد استفاده در پژوهش مبتنی بر روش تفسیری- تحلیلی بوده و در گردآوری اطلاعات بر اسناد کتابخانه ای و مطالعات میدانی اتکا شده است. نتایج تحقیق حاضر نشان می دهد شاخص های پایداری زیست محیطی در بناهای بومی منطقه گیلان بکار رفته است و می تواند برای معماری آینده منطقه الگوسازی شود.
کلمات کلیدی : توسعه پایدار معماری پایدار طراحی معماری بومی گیلان مصالح بومی گیلان