طرح توسعه خانه حکیم ملاصدرا به عنوان مدرسه فلسفه و عرفان در روستا کهک قم با رویکرد تاثیر طراحی محیطی بر فرایند یادگیری دانش¬پژوهان
طرح توسعه خانه حکیم ملاصدرا به عنوان مدرسه فلسفه و عرفان در روستا کهک قم با رویکرد تاثیر طراحی محیطی بر فرایند یادگیری دانش¬پژوهان
فریبا ارباب سلجوقی1 جمال الدین مهدی نژاد2 ، رضا جاویدی دشت بیاض3
1) كارشناسي ارشد معماری، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران،
2) عضو هیات علمی دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، )
3) کارشناسي ارشد معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران،
کد IOI مقاله
:
XYCE-ACGGZ
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
رفتار افراد و منش هایی که دارند که به طور مشخص نتیجه تقابل بین محیط و فرد است. با توجه به اینکه در میان نظریه های مختلف ،محیط بیشتر به عنوان عاملی تأثیر گذار بر رفتار انسان فرض میشود، میتوان گفت که رفتارهای انسان متأثر از معماری و محیط قرارگیری اوست، نمونه مورد مطالعه خانه حکیم ملاصدرا شیرازی واقع در روستا کهک سی کیلومتری جنوب شرقی قم است. این خانه که محل زندگی حکیم در دوران صفوی بوده هم اکنون در جنوبی ترین قسمت بافت روستایی کهک قرار گرفته و در طرح توسعه آن به عنوان مدرسه فلسفه و عرفان تلاش بر ساماندهی محیط اطراف بنا به منظور پرورش دانشجویان فلسفه و عرفان شده است. در این علوم دانش¬جویان به روش آکادمیک آموزش نمی بینند و اصولا استفاده از لغت آموزش برای این نوع گرایش¬ها وافی به مقصود نمی¬باشد ، نیاز انسان پرورش یافته است نه کسی که علوم را صرفا دریافت کرده است لذا برای پرورش فرد اولین شاخصه مهم محیط و طراحی محیطی است. ایجاد کاربری جدید در این سطح به برقراری پیوند بین فلسفه و معماری از طریق طراحی محیط و حفظ ارزش های مستتر در بنا و جاری کردن روح فلسفه صدرایی در مجموعه و بزرگداشت حکیم ملاصدرا به واسطه کیفیسازی محیط ،کمک می¬کند. هدف این پژوهش یافتن مؤلفه های تاثیر محیط بر پرورش دانش پژوهان فلسفه و عرفان است.این مقاله در پی پاسخ به این سوال است که چگونه می توان با استفاده از طراحی محیطی و معماری فضای قرارگیری پژوهشگر به پرورش دانش¬پژوه خلاق کمک کرد؟
کلمات کلیدی : طرح توسعه خانه حکیم ملاصدرا پرورش معماری طراحی محیطی فلسفه و عرفان