بررسی پدیده حاشیه نشینی در کلان شهر اهواز نمونه موردی : کوی منبع آب

بررسی پدیده حاشیه نشینی در کلان شهر اهواز نمونه موردی : کوی منبع آب

مهنوش اورک1 امید رهایی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری،واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی،شوشتر،ایران.
2) استادیار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی،تهران،ایران.

کد IOI مقاله : XYCE-ACHAE
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    حاشیه نشینی در شهر اهواز تابعی از روند حاشیه نشینی در کل کشور است.آغاز این پدیده در این شهر به دهه قبل از سال ۱۳۲۰ و در دهه ۱۳۴۰ به دنبال انجام اصلاحات ارضی و تحولات اقتصاد نفت و افزایش درآمد کشور،روند افزایشی داشته است .ایجادشرکت نفت و تأسیسات وابسته به آن، نیاز به نیروی کارگر ساده،متخصص،ایجاد دانشگاه و......در اهواز باعث رشد مهاجرت و شهرنشینی شد.هم اکنون اهواز هفتمین کلان شهر کشور که در سال ۱۳۸۵،دارای جمعیتی به میزان ۲/۱ میلیون نفر بوده که بیش از ۳۰۰۰۰۰ نفر آن به صورت حاشیه ای در سکونت گاه های غیر رسمی ساکن بوده اند،یعنی حدود ۲۵ درصد جمعیت شهر اهواز جذب مناطق حاشیه نشین شده اند و از امکانات بی بهره اند و همچنین این موضوع مقدمه ای بر آسیب های اجتماعی می باشد.در این پژوهش با استفاده از روش کتابخانه ای و مراجعه به منابع کتابخانه ای سازمان ها و مصاحبه با کارشناسان مربوطه سعی بر آن شده است تا تصویر جامع و گسترده ای در مورد مسئله مذکور (حاشیه نشینی) ارائه شود و هدف اصلی آن بررسی عامل ایجاد این مناطق و ارائه ی راهکارهای مناسب جهت ساماندهی این مناطق می باشد.

کلمات کلیدی : حاشیه نشینی در کلان شهر اهواز حاشیه نشینی کوی منبع آب کلان شهر اهواز