بررسی میزان تاثیرگذاری استفاده از شاخص های بومی بر تقویت حس تعلق ساکنان بافت قدیم شهر نمونه موردی : شهرستان بابل
بررسی میزان تاثیرگذاری استفاده از شاخص های بومی بر تقویت حس تعلق ساکنان بافت قدیم شهر نمونه موردی : شهرستان بابل
کامبیز سقایی1 دکتر فاطمه ابراهیم زاده2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی
2) دکترای معماری
کد IOI مقاله
:
XYCE-ACHGD
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
نگاهی گذرا به معماری بومی مناطق مختلف ایران حکایت از شناخت خصوصیات محیطی وانسانی پهنه های متنوع ایران و چاره اندیشی هوشمندانه نیاکان ما برای استفاده هر چه بیشتر از هواهب طبیعی ومقابله با مشکلات ونابهنجاری های اقلیمی-محیطی آن را دارد.اگربخواهیم از رازها و از گذشته یک ملت آگاهی پیداکنیم شاید یکی از مهمترین راهها بررسی بافت شهر قدیمی و بویژه بافت تاریخی آن است زیرا این مناطق دارای یادگارهایی از تحولات اعم از مثبت و منفی برتاروپود خود هستند که ما را از آنچه در گذشته روی داده است آگاهی می سازد.
در این مقاله برانیم بااستفاده از روش توصیفی – تحلیلی وجمع آوری اطلاعات از طریق مطالعات میدانی و مصاحبه با متخصصان وساکنان محله اوضاع و شرایط موجود مورد ارزیابی قرار گیرد.
این مقاله به تحلیل استفاده از شاخص معماری بومی بر تقویت حس تعلق ساکنان بافت قدیم شهربابل میپردازدو با معرفی شناخت الگوها و کیفیات بکاررفته در معماری بومی با هدف ایجاد یا ارتقای حس تعلق،انسجام اجتماعی وحس مکانی بعنوان کارکرد محیطی به دنبال راهکاری مناسب جهت حفظ وتداوم خاطره های شهری محلات در این شهر اشاره دارد.
کلمات کلیدی : معماری بومی حس تعلق بافت تاریخی انسجام اجتماعی خاطرات شهری