بررسی عناصر هویت ساز معماری در مساجد دوره صفوی (نمونه موردی مسجد فرح آباد ساری)

بررسی عناصر هویت ساز معماری در مساجد دوره صفوی (نمونه موردی مسجد فرح آباد ساری)

فاطمه بارانی1 حامد پازوکی2 شیما کریمی3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل، ایران
3) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل، ایران

کد IOI مقاله : XYCE-ACKCE
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
    معماري به رغم تفاوت هاي اقليمي و سرزميني كه در شكل آن تاثير فراواني دارد، داراي ويژگي ذاتي و حال و هوايي است كه آن را هويت مي نامند. فقدان حس مکان در معماری، ناآگاهی از میراث گذشتگان و ورود عناصر فرهنگي ديگر کشورها، هويت جامعه ايراني را کمرنگ نموده است؛ از اين رو امروزه بحث درباره بازیابی هويت و فرهنگ مورد توجه قرار گرفته است. معماری دوره نسبتا طولانی صفوی شامل فعالیت های زیاد در عرصه ساخت و ساز، تعمیر، بازسازی و توسعه بناهای موجود و همینطور بازنگری، تصحیح، تکمیل واعتلای تجربیات معماری و فضا سازی اعصار گذشته است. دوره صفوی با تلفیق سه عنصر مهم هویت ساز یعنی مذهب، اسطوره و سرزمین، پایه گذار عصر نوینی در فرآیند هویت یابی ایرانیان به شمار می آید و تاثیر عمیق آن بر هویت ایرانی کاملا آشکار است. در این تحقیق بر آنیم تا مفهوم هویت و ابعاد آن را با تحلیل عناصر معماری در نمونه ای ارزشمند بررسی کرده و با شناسایی مولفه های هویت ساز و بازیابی هویت گمشده در مساجد دوره صفوی به یک هویت وحدت یافته در معماری معاصر که همواره میراثی برای آیندگان است دست یابیم.

کلمات کلیدی : "دوره صفوی" "هویت" "معماری ایرانی" "مسجد فرح آباد"