نقش طراحی معماری در افزایش طول عمر مفید ساختمان
نقش طراحی معماری در افزایش طول عمر مفید ساختمان
فرزانه سادات حسینی1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد تکنولوژی معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران،
کد IOI مقاله
:
XYCE-ACKCH
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و زیرساخت های شهری(icica.ir)
چکیده :
از دهه 1980 و با مطرح شدن موضوع « توسعه پایدار »، چگونگی استفاده از منابع زمین و حفظ آنها و نیز محیط زیست برای تامین نیازهای نسل های آینده، تبدیل به خواسته ای فراگیر و اساسی در تمامی فنون گردید. در عرصه ساخت و ساز نیز فعالان عرصه « معماری پایدار » در اقصی نقاط دنیا، از مرحله طراحی تا بهره برداری ساختمان، در جهت مصرف حداقلی منابع تجدید ناپذیر مصالح و انرژی تلاش می کنند. استفاده بهینه از مصالح، به گونه ای که تمام قابلیت ها و دوام آنها مورد بهره برداری قرار گیرد، از اصول اولیه یک بنای پایدار است. این در حالی است که در کشور ما ایران، عمر ساختمان ها مطلوب تلقی نمی شود و تخریب و دورریز مصالح ناشی از بازسازی ها و تخریب های متوالی آسیب جدی به اقتصاد و منابع کشور وارد می کند. در حالی که ممکن است به نظر رسد نوع اسکلت و سازه ساختمان می تواند باعث تخریب شود، نگاه دقیق به عرصه ساخت و ساز نشان می دهد تخریب ساختمان ها بیشتر حاصل مسائل فرهنگی، اقتصادی و یا از کارافتادگی ساختمان است. این مقاله در پی ارائه راهکارهایی برای افزایش طول عمر ساختمان ها در ایران است. نیاز به توضیح نیست که چنانچه مدت و کیفیت بهره برداری از ساختمانی افزایش یابد، در استفاده از مصالح و انرژی صرفه جویی شده، به حفظ منابع طبیعی و سرمایه ملی کمک شایان توجهی می شود. هدف این مقاله ، ارزیابی علل کوتاهی طول عمر ساختمان ها در ایران و ارائه راهکارهایی جهت افزایش طول عمر بهره وری آنها می باشد. برای نیل به این هدف از روش کتابخانه ای برای جمع آوری اطلاعات استفاده شده و در پایان مقاله، جمع بندی در خصوص راهکارهای منتج شده ارائه شده است.
کلمات کلیدی : ساختمان عمر مفید معماری پایدار بهسازی نگهداری مصالح